Ire, ibid
POURSUITES EXERCÉES rOXTRE WYCLYFF DE 1377 A 1378 71
« 12* Conclusio. Discipuli Ghrisli non habent potestatem a coactione civili exigendi lemporalia per censuras. Probalur de Apostolis ot aliis Ghrisli discipulis iisquc ad dotationem ecclesio : qui in quantalibet egestate fidelium non exercuerunl hujus potestatem, sed hortati sunt secundum leg-em Dei, et devotum ministerium ad taies benedictiones que debent esse elemosine voluntarie, sed postquam dotata est ecclesia, commixte sunt confusim talis palliata censura et secularis exactio. Ymo probatur quod donacio civilis Luce xxn fait discipulis Christi prohibita.
<( 13^ Co)ic/itsfo. Non estpossibile de Deipotentia absoluta, quod si papa vol alius Cliristianus pretendat se quovis mundo solvere vel ligare, eo ipso sic solvit et ligat. — Probatur ex hoc quod omnis Christianus posset in hoc errare dilTormiter ab ecclesia triomphante, tune autem non lig-aret aut solveret, ut prétendit. Erg-o non potest esse quod si prétendit se solvere vel ligare, ita facit. Unde videtur mibi usurpans sibi banc potestatem foret ille bomo peccati de quo II* ad Tbessal. 2° scribitur : quod in templo domini sedeat et ostendat se tanquam esset Deus.
« 14'' Conclusio. Credere debemus quod tune solum ligat vel solvit simpliciter Christi vicarius quando agit conformiler legi Christi. — Probatur ex hoc quod omnis potestas Christi vicarii solum tune est in eiïectu legittima, quum beneplacito capitis ecclesio rogulatur.
« lî)'* Conclusio. Hoc débet credi calholice quod quilibet sacerdos rite ordinalus secundum legem gratie lial)et potestatem secundum quam potest sacramenta quolibet ministrare et per consequens confessum de quocumque peccato contritum absolvere. — Probalur ex hoc quod potestas ordinum in quibuscunque sacerdotibus Christi sunt cquales, ut déclarai Hugo 2° de sacramentis, Aliqua- tamon potoslates ordinum equales aliis in substantia rationabiliter sunt lig-ate que possunt solvi ad ministrandum. ut dicit conclusio.
« 16'^ Conclusio. Licet rog-ibus, in casibus limilalis, a jure, aufferre lemporalia a viris ecclesiaslicis, habitualiter abutentibus. — Probatur do ratione posita in 5 conclusione. Nam ad opéra majora moritorio dominis temporalibus facillima, sunt
ipsi amplius obliguli. Scd foret in casu major clemosina alque facilius domînum tomporalem subtraherel elemosinam suam ab edificante ad iehcnnam per ejus abusum, quam donare dictam elemosinam ad subsidimii corpovale. Ergo concludo, Unde secundum Icgem triplicem specificatur isla sentencia : prima est lex civilis de clericis collalione 10^^. Si clericus, inquit lex, veluti episcopiis, vel abbas, habens beneficium a Rege datum non solummodo persone, sed ecclesie ipsum propter culpam suam perdat, eo vivente, ad regem pertineat, post mortem vero clerici ad successorem rcverlatur, 2-'^ est lex catholica', 16, 9, 7, c. ubi sic dicitur filiis ac nepotibus et bonestioribus propinquis ejus qui construxit vel dotavit ecclesiam licitum sit, banc habere solerLiam ut si sacerdotem aliquem ex collatis rébus defraudarepr£eviderint,aut honestaconventione compescant, autepiscopo veljudici denuncient, quod si episcopus fuerit negligens, dicatur metropolitano; et 3° in eorum negligentia, débet ut dicit canon, régis auribus intimari. Nec credo id fmgibile ad quod régi denuncient, nisi ut ipse correctionem adbibcat. Nec dubium quin correctio pertinencior- atque salubrior in bac parte foret bonorum, quorum ipse tune capitalisdominissubtractioproportionaliter [fol. 54 v°] ad delictum. 3'^ est lex evangelica IP ad ïbessal., m, ubi apostolus sic scribit : Cum essemus apud vos, hune denunciabamus vobis, quoniam si quis non vult operari, non manducol. Jus ergo nature licentia habentes regnorum gubernacula, reclificareabusus temporalium quepraecipue destruerent régna sua. « 17^ Condusio. Sive Domini temporales, sive quicumque dotaverint ecclesiam temporalibus, licet eis in casu aufTorre temporalia medicinaliter ad cavcnda peccata, non obslante cxcommunicatione vel alia censura ecclesiastica, cum non nisi sub conditione implicita sunt donala. — Probatur ex hoc quod per se condicio consequens ad donacionem bonorum ecclesie est, ut Dous bonorctur et ecclesia edificetur : que conditio si defuerit, succedentc opposito, probalur quod périt titulus donaciouis, et per consequens dominus dans elemosinam rectificare débet errorem. Excommunicalio autem non débet obs-
