‹ Joseph Amiot et les derniers survivants de la mission française à Pékin (1750-1795) nombreux documents inédits, avec carteChapitre 46 sur 62 · LEGE · texte numérisé non relu

LEGE

alquc Inimaiinriirn inconstantiam rerum pauUsper lecum repula. Hic jacenl missionarii (jalU, ex illù, dum viverent, celeberrima Societale quse ubique locorum (jenuinum veri Dei cultum docuit et promovit ; quse Jesum, à quo nomen accepit, in omnibus, quantum patitur Iiumana imbecillilas, propius imitala inter labores et œrumnas, virlutes excoluit, proximum juvii et, omnia omnibus factn, ut omnes lucrifaceret, per duo et amplius sœcula quibus floruit, suos dedil Ecclesiœ martyres et confessores.

Nos, Josepims-Maria Amiot aeterique ex eadem Soeietate missionarii Galli, dum Peiiini Sinarum, sub auspiciis et tutelâ tartaro-sinici monarchse obtentu scientiœ et artium, rem divinam adhuc promovemus ; dum in ipso

Apres avoir cité cette épitaphe, M. Mouly ajoute : « Si ce n'est pas là le cantique du prophète, pleurant sur les malheurs du peuple de Dieu à Babylonc, ces lignes le rappellent du moins ; et les maux dont a été accablée la religion en Chine, depuis que les Jésuites n'y sont plus, ne justifient que trop ces luguhi-es gémissements. » (1)

Cependant la douleur des misionnaires n'altère

iniperiali palalio toi inler inanium délabra deonini, pnvfulfjct udliuc (jallicana noslra ecclesia : heu ! ad nllimutn vita' diem lacilè suspirantes, hoc fraiernse pietatis monuinenluni ferales inler lucos posuimus. Abi, viator, congrahilare niorhiifi, cond(de tnvis, ora pro orïinibus, mirare et lace.

A.\NO CIIHISTI MDCCLXXIV

MENSIS OCTOBHIS UIE XIV

Page 1