Huillard-Bréholles, Historia diplom., V, n, p
2. Historia iliplom., Inlxod., p. 544. Ci. E. Renan, Âverroës et l'Averroisme, p. 286; — E. Gebhardt, tes Origines delà Renaissance en Italie, p. 1%.
Voir le témoignage que rend en faveur de Frédéric II un moine dominicain : » Tempore imperatoris Frederici secundi erant liomines iu Ytalia quasi rusticiet mirabifiter ineple vivebant... Et isle Fredericus quasi omnia imrautavit el nobililavit et docuit, et inter alios imperatores luit dotatus pulchris et nobilibus et ornatis moribus <> (Giovanni d'Aoui, Chronicon imaginismundi; Munttm. Risiorim patriie, Turin, 1848, III, col. 1578). Cf. Kwgton, Bistory of Frederick the second, Cambridge — Londres, 1862, I, p. 271.
Fie. 270. — Fragments d'une clôtuhr de chœur drcobks de mosaïques par maître taddeo. Cathédrale de sessa.