IX

Claramontius de conjectandis cujusque moribus et lalitanlibus animi affectibus; libri Jecem. Helmsladii , l665.

« Figura quadrata frontis, signum est praestantis ingenii ac judicii ; nascitur enim ex figura naturali capitis in anteriore, cujus parte judicium peragitur. Confert quoque ad prudentiam et ad agibilium cognitionem , disponit rectumque earum judicium. Multi homines praeclarae frontis ejusmodi figuram obtinuere.

» Si figurœ capitis, non naturales vocatae a Galieno, judicii et ingenii vitium semper importarent, frontes etiam a quadrata recedentes earumdem facultatum vitium indicarent. At cum necessarium non sint illae figurae argumentum ejusmodi vitii, neque etiam recessus a quadrata fronte est index certus judicii depravati, aut dispositionis ad cognitionem vitiatae. Ex similitudine tamen animalium physiognomi conjiciunt, rotunditatem frontis a capiîlis ad oculos indicare stupidilatem ;

t>L l'ROM. 95

ea enim est figura asininae frontis. Rotimditas autem a tempore ad tempiis dicunt signum irae.

» Magna est frons huinana , si ctiam intra mediocritatem humanae mensurse contincatur, ejusaiodique magnitudo ad distinctam et dilucidam cognitionem confert. Ratioque est, quoniam ad cognitionem ejusmodi sincerior sanguis exigitur ; qualis non est sanguis calidior; quamobiem cognitio elaboratur in cerebro, etiam si principium ejus sit cor. Frons autem magna aut détecta efficit ut confluentes in anteriorem cerebri partem humores et spiritus perfrigeraliores sint, adeoque etiam ad distinctionem et lucidiorem cognitionem conférant.

» Quod si magnitudo frontis excédât, perfrigerantur plus justo spiritus iidem. L nde tardi ad cognoscendum , ad judicandum , segnesque ideo homines redduntur. Refert Aristoteles ad boves. At si frons parva, spiritus ob tegumentum capillorum , et humores in anleriore parte minus perfrigerantur quam par sit , calor autem celeritatem judicii facit, et ob agitationem sentiendi et judicandi puritatem intercipit atque refringif. Refert philosophus ad sues in physiognomicis. Mobiles vocat in Historia Animalium , et congruit assertio ob celeritatem judicii.

.) In capillorum a fronte ad tempora flexu , vel angulus efScitur, isque conspicuus; vel angulus quidem, sed non admodum insignis; vel orbis absque angulis résultat. Hic capillorum habitus fuit in Philippo, Burgundiœ duce, ex ejus iconc. Angulos conspicuos et eiïiinentes Ferrantes Gonzaghius, Prosper Columnius,

96 PRINCIPES DE PHYSIOGNOMOME.

et proxime Henricus IV, rex Galliae; ex togatis ac litteratis hominibiis Jacobus Arahella, Claramontes , pater meus, memoriameahabuere. Jiidiciumanguliejusmodi indicant, nisi énormes fuerint. Tenuius enimest ea in parte calvœ os, quam frontls, adeoqiie cum est tibi deteclum , magis patent perfrigerationi spiritiis anteriorum vcnlriciilorum, sinceriorcsque ideo rcdduntur atque sincerius judicium effîciunt.

» Qui frontem rugosam liabent, cogitabundi; dum enim cogitamus, in rugas eam contrahimus; qui tristem, mœsti; qui nebuîosam . audaces; quiaustcram, severi. Dcmissa lamentabundum, exporrecta hilarem significat , unde illud Comici : Exporrige frontem. Cum rugac in allitudinem frontis protenduntur, non in longitudinem , iracundum significant ; in ira enim eo modo contrahitur et corrugatur frons. Polaemo in figura acerbi tribuit ilii rugas.

» Frons aspera dénotât prius impudentiam. Quodsi adhuc major sit, indicat usque feritalem. I\am homini obanimœeius nobilitatem natura dédit, ut magismulto dominareiur corpori, quam animae brutorum. Sensa itaque animi in ore effulgent, prœserlim in oculis et in fronte. Quodsi ea fit cutis et subjcclœ carnis durities, ut non praestent fulgori ejusmodi animi aditum; si quidem parum praestent, impudentiae signumidest, cui frontem duram et calybeam tribuimus, unde illud: jNon os est tibi , vel duro durius est calybe. Atsi nullum demum prœtstent aditum, ab humana, ut ita dicam, teiiuitate, in belluinam crassitiem, terrenamque ferarum impuritatem , transiisse videtur. Polaemo et ipsc

nu FRONT, 97

fero homiîii Ironlem asperam assignavil. Conjiingo autem ipse duritieni cum asperitate; quoniam duritics ciilis non videtur absolvi ab impiiritate, adcoque ab inaequalitate ea, quse cum durilie conjuncta facit asperitatem. Adamantins doloso homini tribuit.^ interdum furioso.

» Frons inaequalis , qiiae scilicet fossulas quasdani ac monticulos habet , argnmentum prœbet hominis impostoris ac fraudulenti. Ita Adamantins. Ratio vero ea est, quoniam ejusmodi inœqualitas non est ex osse frontis , sed ex rausculorum toris procédera videtur, qui tori robur eorumdem musculorum significant. At musculi frontis id munus habent, ut varias figuras fronti pro arbitrio tribuant. nunc cam contrahendo, nunc explicando. Sed variare frontem pro arbitrio est versipellis hominis. Ut hoc signum cuidamimitatur instinctui , quod ferme singulare est insignis frontis. »

Peuschel. Traduit de l'allemand.

« La longueur du front s'étend d'une tempe à l'autre, et rempht ordinairement un espace de neuf fois la largeur du pouce. Le front , considéré dans sa largeur, se divise en trois parties égales, qui, pour annoncer un homme judicieux et heureusement organisé, doivent être délicatement voûtées en relief, sans aplatissement ni enfoncement. Le première de ces parties est l'indice de la mémoire, la seconde donne à connaître la force du jugement, et la troisième la richesse d'esprit. »