Cicéron, De Divinatione, I, lviu, i
Non habeo denique nauci Marsum augurem,
Non vicanos haruspices, non de circo astrologos,
Non Jsiacos conjectores, non interprètes soninium:
Non eniin sunt ii arte divini aut scientia,
Sed superstitiosi vates irnpudentesque harioli,
Aut inertes aut insani, aut quibus egestas imperat,
Qui sibi semitam non sapiunt, alteri inonstrant viam...
Atque haec quidem Ennius.
aibbeck, <iui voit dans ces vers un fragment d’une tragédie, Télainon, où il ne pourrait être, évidemment, question dos Marses, d’Isis et du Circus Maximus, ne fait commencer la citation d’Ennius qu’aux mots sed superstitiosi. Les quatre premiers vers, remis en prose, appartiendraient au texte de Cicéron. 11 se demande même si les derniers sont de Cicéron ou d’Ennius; Utruin Ennii sit an Ciceronis dubitari potest (Ribbeck, Tragicorum Rcliquiae, iSâa, p. .'i5; Tragicorum Fragmenta, tertiis curis, '^97* P- importe, pour la question qui nous intéresse, que ce soit Ennius ou
Cicéron qui parle.