II. Page 258. — Coafidence n'est pas confe.^sion
Cette lettre et l'épisode qui s'y rapporte, si osés qu'ils puissent paraître à première vue, ne constituent pas cependant la violation d'une règle canonique. Je crois devoir reproduire ici, pour repondre d'avance à certaines objections, quelquesuns deê textes théologicjaes que j'ai consultés, et dont je me suis servi.
— « Duo sunt casus, quibus liceat revelare in conléssione *> audita : primus est quaiich') pœnilens sacordoli liccntiam
NuTES KT PIÈCES JUSTIFICATIVES. .")-21
» revelandi concessit... Secundus casus est, si sacerdos » idem aliundè vel aliâ via extra confessionem, antè vel » posl eam, resciverit : quem admillunt in delictis commit- » taudis Abbas et alii (Farinacius. Menochius, Gabrielus, » Aiiguslinus de Ancoiia). Sed idem in commissis censent >■> communilor Iheologi (Sons, de X\'in Quœst..\\. art.G.Nx-
* VARHUslOl. Mascardis. U. BoxAVENTLRA et caeteri\ — Ratio » efficax id persuadet ; nec enim per confessionem sacerdos >> amitlit jus quod anlè habebat. neque id qiiod postea » aliundè illi comparatum. Quod si araitteret. confessio ver- » geret in damnum publicum, nam fraudibus patroeinaretur » et judicia everteret.» DeiRio. de Sitjillo cmfe^siouis.i». 999. » édit. 1599 — Si non in sacramentali confessione, sed y> secretum committendo dicatur alicui : boc tibi dico in pœ- » nitenliâ, seu sub sigilio confessionis — non proptereà » obligat ibi sigillum confessionis. quià sigillum confessio- » nis non potest inveniri sine sacramentali confessione... » Et scito quod hujus modi sécréta extra sacramentalem » confessionem dicta sab sigilio, si audiens non acceptât
* se recipere sub sigilio, non tenetur; si verô acceptât, te- « netur ex promissione suâ : juxtà aliorum jura secreto-
■ rum, minus tamen quàm si jurasset tenere secretum : » quià furamentum est majus vinculum quam promissio » assimilandi sigillum confessionis. » Cardinal Cajétax, Peccalorum Summula., Sigil. confess., p. 93, 94. Édit. 1613.
Le commentateur de Cajétan cite, en outre, dans le même sens : Navarrcs. cb. iv et xxvi: le Jésuite Tolet, Instntct., 1. III: Medixa. 1. I, cb. vi. — «. Sigillum confessionis non » oritur ex quavis confessione, sed tantùm ex ea qufe est » sacramentalis... Itaquè qui accedit ad confessionem animo » seducendi confessarium, non conlîtetur sacramentaliter, » ac proindè non inducit sigillum. Si contingat sacerdotem
* peccatum sibi confessum alià via cognoscere, poterit illud » objustam ulilitatem aut necessitatem. manifestare ; ad- » bibilà tamen cautione ne quisquain illud tanquam in » confessione cognitum revelari suspicelur. » (CiAxr.ERirrs IIisPANis ad Cajetannm. p. 9.").
r)-22 LAYENTIRK D'UNE AME EX PEINE.
Enfin, je citerai, pour terminer le texte suivant de Sylvestre Prieras : « Coniessarium ab fractione sigilli posse re-
* valato etiani pœnitente, ejus peccatum grave in aliquo » casù revelare, nimirum : quandô quis confitetur se velle » facere aliquod malum, puto homicidium. quandô adest » firmum propositum committendi, secùs si confiteretur
* aliquandô consentire. aliquando dissentire. » 'Verb. Conf'ess. 3 iji/o'^t. ô. i