JUSTIFICATIVES

L'ouvrage que je publie exprimant des opi-^ MODS que ie mauvais esprit philosophique ne peut pas, ne doit pas admettre, je crois utile de réunir un certain nombre de preuves et de pièces justificatives sur les divers faits que j'ai rapportés.

C'est U méthode qu'adoptèrent les corps religieux dans la publication de leurs livres historiques.

Preatei qae dès U première noe les grendes aflUret te dans le* droit ècclésiastiqae.

Éiit de Clotaire II, porté dam une oisemhUe lynoifab dei Mque$, dei grandi, des optimatei et fidilei raaemUéi en concile, eontenani divenei diepoeUiom iur f élection des évêqyes, lei impôU, etc.

Felicilatem regni noslri in hoc magis magisque, ditioo iutercedente suffragio, snccresccre non dubium est, si quse in regno,Deo propitio noslro benè acta, statota atque décréta sunt, ioviolabiliter nostro studueriinos tempore cuslodire, et qnse contra rationis ordinem acta vel ordinata sunt, ne inantea, quod avertat Divinitas, conlingant, disposuerimus Christo prœsule per hiijus edicti noslri tenorem generaliter emendare. Ideôque deflnilionis nostrse est, ut canonum statala in omnibus conservenlur, et quod per tempera ex hoc praelerinissom est, vel dehinc perpetualiter obscrvetiir.

i. Ha ut, episcopo decedente, in loco ipsius, qui à metropolitano ordinari débet cum proviocialibost à clero et populo eligatur; et si persooa condigoa fuerit, per ordinationem principis ordinetur, yel certè, si de palatio eligitor, per merituin personse et dootrinie ordinetor.

2. Ut nullus episcoporum se yivente cligat successo« rem ; sed tune alias ei substitoatur, cum laliter afflcere* Iur, ut ecclesiam suam nec clerum regere possiL I1ein«*

qi?e lit niilliis Tivenle episcopo adoptare tociim ejus prsBsumat. Quod si petierit, ei minime iribuatur.

3. Si quis ciericus quolibet honore munitus, contempto episcopo siio yel pnetermisso» ad principem aut ad potentiorcs quasque personas ambuiare, yel sibi patrodnium elegerit expetcndum, non recipîatnr, prseler si pro tenîa yidetur expetere. Et si pro quftiibet causfl principem expetieril, et cum ipsius principis episiolft ad eptscopum suum fnerit reversus, excusatus recipiatar. b qui ipsum po$t admonitionem pontiflcis sui relinere praesumpserit, sanctâ communione privetur.

A. Ut nuUus judicum de quolibet ordine clericos de civilibus causis, prsBier criminalia negotia, per se distringcre aut damnare praesumat, nisi convincitur, manifestus; excepto praesbjtero aut diacono. Qui yerc conyicti fuerint de crimini ca'pitali, juxtà canones distringantur, et cum |)ontiflcibus examinentur.

5. Quod si causa inier personam publicam et homincs ecclesissteterit, pariter ab utrftque parle prœpositi ccclesiarum, et judex publicus in audientià pubiicà posili ea debeant judicare.

6. Cuicunque defancto si inlestatas decesserit, propinqui absque contrarietale judicum in ejus facultate juxtà legem succédant.

7. Liberlos cujuscunque ingennorum à sacerdoUbus juxtà textus cbarlarum ingenuilalis suœ defensandos, nec absque presenlià episcopi aut prœposili ecclesiœ esse judicandos, tel ad publicum rcyocandos.

8. Ut ubicunquecensusnovus impie additus est, et à populo reclamalur» justà inquisitione misericorditereniendetur.

9. De teloneo, ut per ealocadebeatcxigi^yeldespeciebus ipsiSy de quibus prscedentium principum temporc.

id est, ttsqoè td traosiluai bon» roemerMB dominonim parentum Qortroruai, GuDlchramniy Chilperici, SigeberU regum est exaclum.

40. Judœî super Cbrislianos acUones publicas agera non debeant. Quare qui se qusstuoso ordioi sociare pn»- •umpseril, severissimam legem ex canonicâ incurratseiiteoUft*

I i . Ut pas et discjplîDa in regno nostro sit Christo pro» pîtiaote perpétua, rebellio vel insolentia malorum homi- Buqi seferissimë reprimatur.

SoM U sMond« r«c#, oe tjitènt m contianep

Capifulaire mr 1$$ évêekis, la convocation dm tynodê$, fa pouvoir des évéques, la diicipline de$ monastireê, fad^ minislration du baptême, Cexcommunicaiion et eee effete^ la publicité dee mariageê, la iéparaiion du pouvoir eéeih lier, la perception des péages, les causes des veuves et des orphelins, ta simonie, FadminiUraiion impartialo de la justice, le recours au prince contre les jugements eon-traires aux lois, etc.

i. Ut unaquœque civitas suum habeat episoepum. — 3. De episcopis metropolitarum vice oonstitntis. — 3. Ut episcopus in suà parrochià omnium corrigendoram habeat potestatem. — 4. De duabus synodis per singulos annos convocandis. — 5. Quà ratione stnt emeodaudi i|oi

▼ironim aut pueUarum monasteriis pnesunt, — 6. Na abbatina duobus prasit monasleriis, nac extra monasierium, niai rex Tocet» licenliam babeat eieundi. De mo- Dialibus item, ne exeant, et ut lape» in monaaterio ipso poenitenliam aganl, ut per alios ip^^arum nécessitâtes régi Tel synodo suggerantur. Et de probatione eanim qu« regulariter yivere volunt.-*7. Ut publicum baptiiterium, nist Jnssu episcopi, nullum consiiluatnr. — 8. Ut omnes presby teri episcopo subsint, nec sine iliius jiissione bapUzent, nec missas (aciant. — 9. Excommunicari eoa qui cum excommunicalia communicant. Qu» lex ail ex^ communicaiis, et de m qui adversùs exoommunicatio- Bom radamanty ¥el eam parvipendunt.

CapittUaire contenant des dispositiom sur la discipline ecclésiastique, sur les mœurs» la tenue des assemblées nationales, etc.

I . Ut servi Dei in hostem non pergant, nisi illi qui niv cessarii sunt propter divinum ministerium. — S. Ne sa* cerdotes fundaut sanguinem christiauorum vel pâguiiorum. — 3. Ut servi Dei venationes non exerceant. - 4. De episcopis et presbyteris ignolis, quomodè admittaniur ad ministerium ecclesiaslicum. — 5. De sacerdotibus qui plures uxores babuerint. — 6. Ut unusquisque épis copus provideat in suA parrochii ne populus agat paganias aut superstitiones. ^ 7. Ut parrocliiam suam singulis anoia unusquisque episcopuscircumeat.— 8. Ut pra)Abyteri episcopis suis sub|iei*ii sint, et ulQuadragesiinœ tcnipore rationem ministerii sui eis reddanl. —0. Ne aliquis accipial ecclesiam infrà parrocbiam sine consensu épiscopi sui, — 10. Ut sacerdotes magnam curam habeaut

de incestis et inflrmis et pœnitentibus. — H . De Jejnnto Quatuor Temporum.— 49. Ut bis in anno ad mallnm omnés Tenian t. — 1 3. Ut nullus negligens sit quandô pro rege vcl fldclibus suis orandum fuerit. — U. Ut sacerdos nisi în locis consecralis missam non celebret. — 15. De sacerdotibus qui ministerium suum adimplere non valent. -— i6. Ut sacerdos qui admonitionem episcopi sui contcmpscrit, doponatur. — 17. Ut nullus Judex ncque praes* byternm neque diaconum aiit clericum sine consensu episcopi sui distringat. — 18. Ut nullus episcoporum Tel seculariuai allerius cujusquam res retinere pnesutnaL

Carolus, gratià Dei, rex regniquc Fraocorum rector, et dévolus sancl» ecclesi» defensor, atqoe ad|iitor ia omnibus aposlolic» sedis.

Ka irohicme race se place Umnédiatement soua les grandes lois de rÊglîse.