LA LEPRE

1 — Mansr. — Sacrorum conciliorum nova et amplissima collectio 9 vol. (1763) 134. 5. Concile d’Orléans — an 549 Canon N° XXI: Et licet propitio Deo omnium Domini sacerdotum vel quorum que hæc cura esset fidelium, ut egentibus necessaria debeant ministrare, specialiter tamen de leprosis id pictatis causa convenit, ut unusquique episcoporum, quos incolas auc infirmitatem incurisse, tam territorii sui quam civitatis agnoverit, de domo ecclesiæ juxta possibilitatem victui et vestitui necessaria subministret, ut non eis desit misericordiæ cura, quos per duram infirmitatem intolerabilis constringit inopia.

2: — HErELE. — Histoire des Conciles. 3 vol. p. 39. Concilium lugdunense tertium. 582 ou 583. Canon N° VI. Placuit etiam universo concilio, ut uniuscujusque civitatis leprosi, qui intra territorium civitatis ipsius aut nascuntur aut videntur consisiere, ab episcopo ecclesiæ ipsius sufficientia alimenta, et necessaria vestimenta accipiant, ut illis per alias civitates vagandi licentia

denegatur.

3. — E. JEANSELME. — Comment l’Europe, au Moyen-Age, se protégea contre la lèpre (Bulletin de la Sté Fse d’Histoire de la Médecine. T. XXV. an 1931).

4, — In epistola Siricii Papæ ad genesium Episcopum. cap.

XII. Si sanus vir leprosam duxerit uxorem aut postmodum ei supervenerit lepra separentur ne concepti filii lepra maculentur. Fas namque est ut mundus ad mundam jungatur (Mansi, Sacror, concilior. nova et ampliss. collectio, t. III. 1759, col. 676).

5. — Si vir leprosus mulierem habeat sanam, si vult ei donare commeatum ut accipiat virum, ipsa femina, si vult, accipiat. Similiter et vir (Stephani Baluzi, capit. Reg. Franc. Capitulare Compediense (757), t. 1, XVI, col. 184).