‹ L'Église schismatique russe, d'après les relations récentes du prétendu saint-synode, tr. de lChapitre 107 sur 129 · IX · texte numérisé non relu

IX

SANCTISSfMI WmiN! IWSTRI €REGORIf DIVUfA PROVIDEIT-

TIA PiP.« XVI LITTERiE APOSTOLIC^ DE NTGRITARUM

COMMERQO NON EXERGENDO.

GRBGORIUS PP. XVI Adfuturwn rei memoriam.

In supremo jiposlalatus fasiîgio ooxrstîtiïtî , et nifll» Kcit suffraçantîbtrs nreritis geretrtes vicem Jesn Christi Bei Filii^ qui propter Bimiarm charitatem suam Homo factas, mori «tiam pro mtmdi redemptione dignatus est, ad N ostram pas* toralem eoHicitadmeni ^pertinere animadvertiimis , ut fide-* les ab TOhumano Kigritamm seu aliormn qtrQrrumettinqM hominum mercata arertere peacritm stodeaintis. Sane cam priimim difTundî cœpît Bvangelii hrx, seirsenint alIeviaA pluriramn aptid CAiristiaDOS eoitditîonem ^uam nûserillli, qui tanto tune numéro, 'bellomm praraeitroi oceaâone, in senritutem âurissitnam deveniebanl.Inspimti enîm ii divino SpirîtU| Apostoli servos quidem ipsos doc€ft>ant ébeilîre donnoîs -car'» nalibus sicut Chrîsto, et fttcere vdluntatem Dei ex «nimo ; do^ minis vero praecipiébant ut bene etga:«ervos*gcrenpt, etquod justum est et aequum eis praestarent, ac remitterent minas, scientes quia illorum et ipsorum Dominus estant caAisy etpersonarum acceptio no^iest^pud £um f. ITniversim vero cuœ

* Ad Ephctios TX , 5. scqq, ; ad Colois. m , 22, teqq* vff t«

356 L'ÉGLISE SGHISMATIQUE RUSSE.

sÎDcera erga omnes charitas Evangelii Lege summopere commendaretur, et Christus Dominas declarasset habituram se tanquam factuin aut denegatum sibi ipsi quidquid benignitatis et misericordiae minimis et indigentibus praestitum aut negatum fuisset S facile inde contigit nedum ut Christiani servos 8UOS praesertim Christianos veluti fratrum loco baberent >, sed etîam ut proniores essent ad illos qui mererentur libertate douandos ; quod quidem occasione imprimis Paschaliom solemnium lieri coDsuevisse indicat Gregorîus ^yssenus \ Nec defuerunt qui ardentiore caritate excitati se ipsos in vincùla conjecerunt, ut alios redimerent; quorum multos se novisse testa tur Apostolicus Vir idemque sanctissimae recorda* tionis Praecessor Nos ter Clemens I ^. Igitur progressa temporis ethuicarum superstitionum caligine plenius dissipata, et rudiorum quoque populorum moribus Fidei per Cbaritatem operantis beneficio mitigatis, res eo tandem devenit ut jam à pluribus sœculis nulli apud pluriroas Christianorum gentes servi habeantur. Verum, dolentes admodum dicimus, fuerunt subinde ex ipso fidelium numéro qui, sordidioris lucri cupidine turpiter obcaecati, in dissitis remotlsque terris Indos, Nigritas^ miserosve alios in servitutem redigere, seu instituto ampliatoque commercio eorum qui captivi facti ab alils fuerant| indignum horum facinus juvare non dubitarent. Haud sanepraetermiserunt plures glor. mem. Romani Pontifices Praecessores Nostri reprehendere graviter pro suo munere iliorum rationem, ut pote spirituali ipsorum saluti noxiam, et Christiano Domiui probrosam ; ex qua etiam illud consequi perTidebant, ut infidelium gentes ad veram nostram Eeligionem odio babendam magis magisque obfirmarentur. Quo spectaDt

^ Mathœi xxv, 55. uqq.

s Laetantius Divin. Institution. Lïb, V. c, 16. T, IV. BibUotk VetS' tum Patrum Venetiis à Gallandio editae, p. SIS,

* De rûsurrect, Domini Orat. III , t« III. p. 420* Operam edit. Paritten. Anni 1633.

^ I, Ad Corinth, Cap. 55. T. I. BibU Gallandu. p. 85.

PIÈGES JUSTIFIGATIVBS. 357

Apostolicae Littecae Pauli III die 29 maii MDXXXVII, sub Piscatoris Annulo datae ad Cardinalem Archiepiscopum Tôle* tanum : et aliae deinceps eisdem ampliores ab Urbano VIII datae die 22 aprilis MDCXXXIX, ad Collectorem Jurium Camerae Apostolicae in Portugallia ; quibus in Litteris ii nominatini gravissime coercentur, qui Occidentales aut Méridionales In dos in servUMem rédiger e^ vendere^ emere, commutare^ vel donare, ab uxoribus etfiliis suis separare, rebits et bonis suis spoliare, ad aiia loca deducere et transmittere, aut quoquo modo libertate privare^ in servitute retinere, nec non prœdicta agen^ tibus consilium^ auxilium, favorem, et operam quocumque prœ* textUy et quœsito colore prœstare^ aut id iicitum prœdicare^seu docere^ ac alias quomodolibet prœmissis cooperari auderent, seu praesumerent i. Has memoratorum Pontificum Sanctiones confirmavit postmodum et renovavit Benedictus XIV novis Apostolicis Litteris ad Anlistites Brasiliae et aliarum quarumdam regionum datis die 20 decembris MDCCXLI, quibus eumdem in finem ipsorum Praesulum sollicitudinem excitavit*. Antea quoque alius bis antiquior Praecessor Noster Pius 11.^ quum sua aetate Lusitanorum imperium in Guineam Nigritarum regionem' proferretur, Litteras dédit die 7 octobris MCGCCLXII, ad Episcopum Rubicensem eo profecturum ; in quibus nedum Antistiti ipsi opportunas ad sacrum ministerium inibi cum majori fructu exercendum facultales impertitus fuit, sed eadem occasione graviter in Ghristianos illos animadverlit, qui Neopbytos in servitutem abstrabebant^. Et nostris etiam temporibus Pius MI, eodem^quo sui Decessores, religioms et charitatis spiritu inductus, officia sua apud pôtentes yiros sedulo interposuit, ut Nigritarum commercium tandem inter Cbristianos omnino cessaret. Hae quidem Praecessorum Ifostrorum Sanctiones et curae profuerunt, Deo bene juvante^

< In BuUar. Rom. edit. typis Maiaardi T. VI. part. 2. Const. 604* p. 188.

2 In Bullario Benediet. XIV. T. I. Const. S8.

s Apud Raynaldum in Annalibus EccUsiasticU ad an. 1463. o. 42«

158 h'ÈQLmB SGlIfSirATIQfnB' ECSSE.

ttMi param feén almquc prae<fk;tift à crudelitate InTadentiaiir, sew à mercatomm Christianorum euftditate Cuton^is : non îta tftmen «t Saticts h«r Sedes èe pteno aaorum hi ïd studMrum «stitu keratî posset ; quuni' immo eomm«rciinn Nîgpîtarur»^, ef!* si aounutla ex parle îfnminutnBfi, adhuc tamen* à Christianis plaritnn ex«peeafur; Quare Nos tantum ^usmmf r piobnim è ounctÎB ChrisCianorum finîl^us awertere* rerprentes, vte te iittiversa', noimallie etîam VenerabiRbi» Fratpîbus Noslm 6. R. E.. Cardinalîbus în consilrum adl^Hritis, mature perpenw, FVaacessorum Nostroronï nwislentes vescîgns, Auetoritate Apostofica* onœes ctijuscamque contKtîoflrîs €hristt fidèles admonennts et obtestamar in DomTm) rehementef^ ne quk audeat in posterum Tndos^ Nigrîtffs, seu afios htrjuffliodî liomines injtiste vexare, ami spoKarc suis bonis, aut m senrittilem redigere, vel aliis taHa în eos pairantîbns auxitium aut hvo^ rem prœstare; seu exerccre infinmanim» îNlid' ixytnmerckÊOf qnty Fïigritae, tanquam si non liomTnes sed pura putaqiie anvmantia forent, in senritutem ntcumqne redécfi, skie fAo discrimine, contra justitiaer et hnmanitatis jura^, eœuntnr, renduntur, ae dHirissimis interdium- laboribm exnntlandîs defo^ Tenttrr, et insuper Incr^ spe'prîimsJK^ig'ritarunp oeeopalcvibiis pep commercnim idem proposka^ dissidiA etMm et perpetna quodammodo in illorum re^i^ttfbus' prœlia foirentwr. Eniinvero rCos praedicfa omnîa, Vampiant Christiano nmmine pMV- ^s indigna, AucCoritàte Apostdiea Ftprsltanmis^ eaèaatpK Auctoritate districte'proliribem«isi attrpie kiterdicinsnWy ne qms Eeclesiastîcus aut Laicusîpsmm iRud ^grîtaimmcommeraîtti vetut) Hcftum sub quoYÎs obtentu aut qoesiv» eofoK'fueri, ant aliter contra ea, qcne'mysnîsbisee ApcMtoKbis EîiMnf mth ttaimus, prsdicareseu quomodo)ibetptfbIiceT«i' prifrartindocere praeswmat.

Ut autem eaedem hae Noslrae Litterae omnibus facilius inaotescant, nec quisquam illàrum ignrorantiam allegare possit, decernimus et mandamuâ illas sJt iralvas BasUica» Priadpb Apostolbrum, et Canceilarise Apo9tolica?; née son Cupîm gcne-

• nÈOEs JusnnoATSfis. ast

nàm ia Mont» GitaAorio> ao in Acte Ctnipi Flon» de arbe per aiîqii€in es curaoribns Kostrii, ut nioris ett, p«blicarîy îlii^ rua^e exempk ibidem affixa relinqui.

Baiinn Rmnb apad S. Mariam Majore» tub Annuk» 9b^ calons die lil deoenifaris MDCGCXXXIX, Fontificatufr Noeiri aam noao.

AtOTSItJS CARÛ. LAMBRUSCHIMI.

Ike^ qaUtia dioti memsU ei aani sapfiascwipSm Ajm$ioUcm iiMcfMT mffiaem^ et pubUatta? futnatt ad walims S^asiii€m Pm^ ««ptf Âpasiolormmy ta CtmtelUaftim Jposi&iéeœ, neo nom Ciirùe ganermUs in âh>ntù Ciiatm'io, et in Mée Cmmpi JNanBj or in aiiis ioeia s9éHàs^ ei constwtis llrèh per me Atoiekim PUovii, Aposmlienm ctwMcrem^

lOSCPH CHERCBtM, Mag. Cars.

lettre; de PIERRE-LE-GRAND au PATRIARGAE de CONSTAfC-

TUIOPLE, POUR DEMANDER L'APPRORAïIOK DE L'iK^TI*

ÏUXIOK W SYNQtDE.

Au. très-6aint, très^-sag^ kI UiusXre patriATclvei d^ IaKoMvelie Bpme et de Tuniver^, au seigneur Jéirémie noire pèse 4^ft JésusrCkn^tf toute la vénératiQo qui Ii|i coaviexMtr^^^'^M^t^COMt notre salut fraternel.

£n fib obéissant à notre heureux mère Tég^se orthodoxe i^-aiment glorieuse, ayant toujours eti une profonde, vén^xar tÂoa poux votre sainteté, qui êtes le premier supuéine pafteur de Ja même église et notre père spixit^ael, notnedevoûr récUipe de nous- que nous tous fassions connaître quen par rapport aiPL nombreuses ohli^tion» que la Providence xioua impose pour

Page 1