W., art
2. Voici comment le P. Monnet définissait la modestie : « Ea est virtus quœ linguam frenat, ne elatius quam par sit aut petulantius quid audeat ; quœ vultum componit jet serenat oculos, ne quid snperbum àut lubricum prœ se ferant; quse risum moderatur ne sit effusus nimis aut procax... lUa gestum dirigit ne fractior sit aut inconcinnior. Eadem incessum tempérât ne quid in eo molle aut languidum aut concitatum; sit vero gravis, constans et moderatus .. » (m' n*» i805 de la Bibl. de Troyes.)