I. — AGRIPPA

« Hune (se. asinum) Hebraeorum doctores fortitudinis ac roboris excelsi palientiaeque et clementiae symbolum esse exponunt. eiusque influxuin a sephiroth, quod hochma, hoc est sapienlia dicitur. dependere. Eius nainque conditiones sapientiae disciptilo necessariae maximae sunt, vivit enim exiguo pabulo, eoque qualicunque contentus, tolerentissimus penuriae, famis, laboris, plagarum. negligentiae, omnisque pei'secutionis patientissimus, simplicissinii ac pauperrimi spiritus, ut ne inter lactucas et carduos discernere sciât, corde innocenti ac mundo, ac bili carens, cum omnibus animantibus pacem habens. omnibusque oneribus patienter dorsum supponens... larrique etiam in veteri lege sic asinum Deus ipse honoravit, ut cum iuberet omne primogenitum occidi in sacrificium, solis asinis com hominibus pepercit, videlicel permittens hominem prò pretio redimi, et prò asino ovem commutari : hune, quaeconstans fama est, Ghristus suae nativitatis testem esse voluit ; in hoc a manibus Herodis salvari voluit, aLque ipse asinus etiam contactu corporis Christi consecratus est. crucisque signaeulo insignitus : nam Ghristus ipse pro redemptione humani generis triumphalurus ascendens in Hierusalem, tesLibus Evangelistis, hune vectorem conscendit, sicut id magno mysterio per Zachariae oraculum praedictum fuit. Et ipse electorum pater Abraham asinis tantum equitare ,

legilur, ut non inane sit ilhid apud vulgus vêtus proverbium, quod dicitur : asiuum portare mysteria ; quo nunc ego vos egregios illos scientiarum professore;; quinimo Cumanos asinos admonilos volo, quod nisi humauaruni scientiarum deposiU-s sarcinis. ac leonina illa (non quidem a leone ilio de tribu luda, sed ab ilio, qui circuit, rugiens et quaerens quem devoret) mutuala pelle exuta, in nudos et puros asinos redieritis, esse vos portandis diWnae sapientiae mysteriis omnios penitusque inutiles. Neque vero Apuleius ille Megarensis ad Isidis sacra mysteria unquam admissus fuisset, ni primus e philosopho versus fuisset in asinum... Ammonius Alexandrinus sunimus suo tempoPe philosophus. Divi Origenis et Porphyrii praeceptor, asinum sapientiae auditorem illis condiscipulum habuisselegitur : quin etiam ex sacra bibliorum historia scimus asinum aliquando prophetico spiritu donâtum: nam, cum Balaam vir sciens et propheta exirel ut malediceret populo Israel, ançelum Domini non vidit ; vidit aulem asinus, et humana voce ad sessorem Balaam locutus est. Sic, inquam, saepissume videt simplex et rudis idiota, quae videre non potest depravatus humanis scientiis scholasticus doctor. Nonne Sampson in maxilla asini, in mandibula pulii asinarum percussit et delevit vipos Philisteorum ; sitiensque oravit Dominuni, quia aperuit molarem dentem in maxilla asini et egressae suntaquae vivae. quibus haustis refocillati suntspirituset vires eius? Nonne Ghristus in bucca asinorum suorum simplicium et rudium idiotarum apostulorum et discipulorum suorum vÎcit et percussit omnes philosophos gentium et legisperitos ludaeorum, omnemque humanam «apientiam prostravi! atque confecil. propinans nobis ex illorum suorum asinorum maxilla aquas vilae et sapientiae aeternae? Tam vero in ecclesiasticis historiis, et sanctorum gestis varia et multa legimus illorum precibus in diversa animalia collata divino munere beneficia : verum nullum unquam animae a mortuis suscilatum legimus, j)raeter asinum illuni quem Beatus (iermanus Britonum Kpiscopus in vitam revocavit ; quo insigni miraculo ostensum

— 3ii3 —

videiur asinum ipsiim eliain post liane vilam participare immorlalitati.

« Ex iis igilur, quae iam dicla siint, sole clarius liquet nulliun animai tam esse divinilalis capax, quarn asinum, in queni nisi versi fueritis, divina mysteria portare non poteritis. Proprium id olim apud Romanos Ghristianonim nomen erat, ut vocarentur asinarii ipsamqiie Ghristi imaginem asininis auribus pingere solebant : lestis horum est Tertnllianus. Qnocirca iam non indignenlur nec sibi opprobrio dari putent nostri Pontitices et Abbates, si apud istos scentiarum giganteos elephantes asini sint atque vocentur... » (éd. de Cologne, MDXCVIII).