Ap. Act. SS., p. 210, n
aperieiis ihanibus fauces ejiis, in os ejus insufflant, dicens ': Accipe Spiritum sanctum. Mirabile certe ! Ex tune ah illo fratre tentatio recessitK
Phénomène de suggestion ou faveur divine, ce fait ainsi raconté, en tout cas, était encore trop simple pour le compilateur du Liber miraculorum^ venu trois quarts de siècle plus tard ; il croit donc devoir V agrémenter, en nous décrivant le novice en proie cl de merveilleuses extases :
Vir Dei ... in os dicti novitii insufflavit, apertis sua manu faucibus, dicens : Accipe Spiritum. Mirabile certe ! Slatim ut juvenis sancti patris spiritum in se sensit, in terram subito corruens, spiritum exfia/av/ï . Sed, quum sanctus Antonius, adstantibus fratribus qui accurrerant, eum de terra manu propria elevai'et, statim, resumpto spiritu, se acf cœtus ange//cos rapft/m fuisse asseruit et mira Dei sécréta ibi vidisse narravit. Sanctus autem .. dixit dicto novitio ut de his quse reveiata fuerant plura dicere non curaret. Ex tune ab illo fratre omnis tentatio recessit ~.
Dans une autre narration, fort détaillée, Jean Rigauld raconte comment une brave femme de Provence, ayant invité Antoine et l'un de ses frères à dîner, oublia malencontreusement, après avoir tiré du vin de son tonneau, d'en refermer le robinet. Le vin se répandit sur le sol : Mulier, de dolio suo vinum extrahens, incaute clapsedram dolii dereiiquit et vinum dolii per pavimentum cellarii totum effasum fuit^. Pour comble de malheur, un verre à pied, qu'elle avait emprunté pour le repas, fut cassé en deux morceaux : . Socius ' beati Antonii, inepte scyphum vitreum accipiens, eum ad mensam sic collisit quod scyphus Inte^er et non