REGIS FRANCORUM

Nunc tandem agnosco stiiltiis mendacia mundi Et spes exiguasj dum pimctum vivimus cevi.

Longeries nos fallit opiim, nos fallit et œtas, Nec fida ullis est quœsita potentia regnis. Deserit elatos sublimis gloria reges, Calcat et excelsum Mors protenus atra tribunal. Inde fidem si vis, repetito funera Carli, Late cujus erat omnis possessio Francus, Cui tremefacta caput summiscrat Appula tel lus, Britoque depositis parebat subditus armis ; Quem Ligur et Veneti, consulto mare, petitum Terribilem sensere manu fortemque duello, Fornovii multo maduit dum sanguine campus, Ille pila dum forte vidit colludere servos, Confestim abripitur, et vox occlusa fatiscit ; Vix quater aspirans septena volumina solis Emoritur, sine proie, sacrum diadema relinquens. Jam jam rumpe Alpes, muliorum effunde cruorem. Dilata imperium, promitte palatia cœlo :

Cuique domus terra est longo servanda sopore.