‹ L'Université d'Avignon aux xviie et xviiie sièclesChapitre 30 sur 145 · Statuts du 29 avril 1503, préambule · texte numérisé non relu

Statuts du 29 avril 1503, préambule

2. Statuts de la Faculté de médecine du 18 miv. 1577. Approbation du léjçat d'Avignon, du 21 nov. 1577. V. Laval, Hisl. de la Fac. de médecine d'Avignon, p. 66.

3. Statuta Facultatis thcologiîc civitali» Avenionisnoviter rejui^nata, enieii* data et reformata meliorique ordine quani antea disposita siniulquo c«illecta pcr R. P. Kirminum Girardum, priorem Sancti Augustini, cjusdem Facultatis decanum, jussu et prœcepto R. Magistrorum et approbata pcr Illust. et Rev. Dom. Joannem Franciscuni Rordinum, archicpiscopum vigilentissinium et totius univcrsitatis canccllarium digniss^imum, anno salutJH D. 1605. Approbation de l'Archevêque du 20 mai 1605. A. V. D 9, f- 42.

4. Statuta celebris magistrorum Liberalium Artiuni Facultatis civitatis Avenionensis condita a Nob. et 111. D. Ilicronymo de Crivelli de Villegarde, J. U. Doctore aggregato, priniicerio, Rectore et Privilegioruni l^niversitatis conservatore et a celebemmo ejusdem Universitatis Collegio Nob. et Perril-

à leur tour une charte administrative, ne s*adressent point à Tévèque, mais au primlcier et au Collège des docteurs en droit, et le titre même donné à cet acte indique bien qu'il émane du primicier et du Collège, se bornant à mentionner le nom d'Hyacinthe Libelli, « pour lors archevêque d'Avignon ». Il y a plus. Les statuts portent, il est vrai, l'approbation de Tarchevêque, mais les docteurs n'étaient pas loin de croire cette approbation inutile. Dans la séance du 26 janvier 1()75, où la commission, chargée de préparer la restauration de la Faculté des arts rendait compte de ses travaux, on rappela que suivant la bulle de Jean XXIIl, le Collège pouvait faire des statuts pour toutes les Facultés, « sans même qu'il fût besoin de les faire confirmer aux supérieurs ». Et si, sur l'avis du primicier, on se décida à solliciter l'approbation de l'archevêque, ce fut seulement, « pour plus grande précaution, en tant que besoin serait et non autrement * ».

Cet incident permet de mesurer le chemin parcouru. L'Université reçoit d'abord ses statuts de rautorité ecclésiastique, puis elle participe d'une façon de plus en plus directe à leur rédaction ; elle en vient un peu plus tard à ne voir dans l'approbation épiscopale qu'une formalité sans conséquence ; et cette formalité même, — s'appuyant comme d'habitude sur de vieux textes pour légitimer une prétention nouvelle, — elle (init par l'estimer superflue.

lusl. Dom. Doclorum a^j^rej^atonim ulriusque Juris, anno MDCLXXIV et die vi^esinia quai'la octohris, juxta pnrdicti collegii dcliberationem, exislente c'ancellarii» Universilatis Illustrissiiiio atque excellentissimo I). Hiacintho Libclic), archiepiscopo Avenionensi. A. V. I) 71. — Approbation de l'archevêque du 12 févr. 1G75.

1. Dclib. du Collette des l)«>cteurs en droit du 26 janv. 1675. A. V. l) 31, f» 15.

Page 1