LIBER TERTIUS

Jam cantum illa finierat, quum meaudiendiavidum, stupentemque arrectis adhuc auribus, carminis mulcedo defixerat. Itaque paulo post: « O, inquam, summum lassorum solamen animorum, quantum me vel sententiarum pondere, vel canendi etiam jucunditate refoxisti! adeo ut jam me posthac imparem Fortunæ ictibus non arbitrer. Itaque remedia, quæ paulo acriora esse dicebas, non modo non perhorresco, sed audiendi avidus vehementer efflagito.» Tum illa : « Sensi, inquit, quum verba nostra tacitus attentusque rapiebas, eumque tuæ mentis habitum vel exspectavi, vel, quod est

verius, ipsa perfeci : talia sunt quippe, quæ restant,