Monum. Concil., III
2. Après avoir prononcé ces paroles lui-même, Martin V les fit répéter par l'avocat fiscal Augustin de Pise, qui en demanda acte aux protonotaires (Mansi, XXVII, 1201). C'est peut-être ce qui explique le mot pluries dont a cru devoir se servir Gerson : « Sequeretur quod Dominus noster... noluit ea quae conciliariter l'acta sunt per sacrum Constantiense Concilium inviolabiliter observare : cujus tamen oppositum idem Dominus noster pluries palam dixit. » (Opp., II, 306.)