DE ADVOCATIS
i. Firmo illorum jure qui modo legitimi habentur advocati, in posi.i'um, ad incundunr hoc munus, servandœ erunt normrc lit. III Legis propriœ S. Rotœ constitutœ.
ar. Exinde legcs disciplinai vigebunt in memorato titulo contenta', quibus aeque omnes erunt obnoxii.
3. Qui vero cupiat advocati munus exercere apud S. Rituum Gongregationem in Sanctorum causis, is lcgitimum sibi titulum compare!, advocati rotalis, ceterisque satisfaciat consuetudinis formis, quse ab eo sacro Consilio prescripta sunt.
CAPUT VIII
DE MIXISTRIS EXPEDITIONUM
t. Privilegium eœclnsivœ, quo Apostolici ministri expeditionum in Datarise Officio fruuntur, ubi primum habere vim cœperit Gonstitutio Sapienti consilio, cessabit.
2. Est autem Sancto: Scdis propositum de ministrorum expeditionum, qui modo sunt, conditione ac statu cognoscere, ut in peculiaribus casibus ea possit inire consilia, qute magis œqua et opportuna judicaverit.
CAPUT IX
DE PROCURATORIBUS SEU AGENTIBUS
Sectio I. — De procuratoribus parficularibus et prinalis.
i . Oui ad Sanctam Sedem recurrens sui particularis ac privati negotii causa uti opéra velit procuratoris, potest ad id munus deputarc quemlibet suœ fiduciœ virum, dummodo catholicum, intégra fama, et ad Officium, in quo agenda sit res, minime pertinentem. Prœterea oportet eumdem legitimo mandato munirc, quod in Actis, ad ipsius Officii cautionem, servabitur; aut sin minus apud Moderatores ejusdcm in tuto ponere delecti viri honestatem et requisitas conditiones.
2. Si exhibitum virum Moderatores judicaverint admitti non possc, certiorem facient mandantcm, ut aliter consulat.
Sectio II. — De procuratoribus publiais ac legilimis.
3. Ad procuratoris munus légitime et constanter obeundum pro Episcopo ejusque diœcesi, oportet inscriptum habei^e nomen in Procuratorum albo, quod patebit in Officio a secretis sacrœ Congregationis C.onsistorialis.
i36 DOCUMENTS
4. Salvis juribus acquisitis ab exercentibus bodic munus agentium seu ministrorum expcditionis, qui ubi postulaverint, in memoratum album refercntur, posthac quicumque volet inscribi debebit petitionem, cum titulis quibus illa nititur, cxbibere Adscssori S. G. Consistorialis.
5. Ad jus tara admissionem requiritur ut orator catholicam fidem profiteatur, sit intégra fama calleatque satis latinum sermonem et jus canonicum. Si agatur de sacri ordinis viro, oportet ab Officio Urbis Vicarii adsensum impetret Romse residendi ; religiosus autem sodaîis id a Prœposito generali impetrabit.
6. Judicium de petitione, utrum ea admitti possit neene, edetur a Cardinali a seerctis S. G. Consistorialis, audito Congressu; qui, ut magis explorata sit candidati doctrina, poterit ipsum experimento subjicere, prout melius judicaverit.
7. Nihil obstat quominus Ordinarius procuratorem eligat virum nondum in album relatum ; qui tamen, antequam exerceat mandatum, inscriptionem postulabit.
Hoc autem in casu Ordinariorum prudentiœ relinquitur ante videre, num cui forte obstaculo propositus procura tor esse, possit obnoxius, ne sese repulsaî periculo objiciant.
8. Prseter inscriptionem in album, ut quis publicus habeatur et slabilis procurator diœcesanus, necessario requiritur justum Ordinarii mandatum ab adlecto exhibendum, cujus mandati authenticum exemplar apud Officium a Secretis Consistorialis Gongregationis deponetur.
9. Munerum a procuratore diœcesano cxplendorum bsec summa est : curare ut epistolarum commercium inter Apostolicam Sedem et Episcopum, de omnibus diœcesis negotiis, rite et cum fide procédât; ea referre, de quibus Officio alicui Prœpositi, in rébus ad ipsum pertinentibus, cum sint percontati; in cognitione versari negotiorum, quae apud varia Sanclœ Sedis Officia evolvuntur spectantque diœcesim, cujus habet ipse procurationem.
io. Quœ scripta data sint obsignata, inviolata transmittenda sunt ; neve procurator unquam ullàvc de causa sibi fas esse ducat ea resignare. Qua in re cujusvis generis culpa censebitur gravis.
11. Circa res omnes diœcesis, quarum, ratione sui muneris, notitiam acceperit, nisi agatur de rc publica et notoria, procurator secreto officii tenctur. Hujus legis violatio culpa; gravis instar habebitur.
12. Procuratoribus interdicitur ne litteras passim dimittant ad clientum aucupium, exhibentes faciliores conditiones aut similia.
i3. Nemini procuratori licet pro sua opéra majorcm pecuniœ summam exigere quam quœ pro rescriptis, Brevibus, Bullis Officiorum Sanctœ Sedis constituta sit adque descripta : quam qui fregerit legem, restitutionis obligatione tenebitur, etiam pœnis aliis non irrogatis.
i4. Qui christiano plane more non agat, quœ conditio ad excercendum procuratoris munus est omnino necessaria, aut in memoratis officii
sui partibus grave aliquid admiltat, potest ad tempus removeri, aut etiam perpetuo dimitti.
i5. Advocatorum consistorialium Golleg-ium erit agentibus seu procuratoribus omnibus instar Consilii disciplina. Ex cjus CoIIeg-ii sententia, Gardinalis a secretis S. C. Gonsistorialis (si agatur de prave acta vita sociali vel de alia publiée nota culpa); aut Prœpositi Officio, cujus intersit (si de culpa Officium spectante) poterunt ad admonitionem rei, aut ad ejus remotionem sive temporariam sive perpetuam procedere.
16. Procurator, sive remotus ad tempus sive perpetuo dimissus ab uno Officio, hoc ipso remotus censetur, aut omnino exclusus ab omnibus. Quare Prœpositi Officio, a quo ejusmodi sit prolata sententia, ceteris Officiis rem significandam curabunt.
CAPUT X
DE HATIONE ADEUNDI SANC1VE SEDIS OFFICIA CUM IISQUE AGENDI GENERATIM
Segtio I. — Pro privatis.
t. Ghristi fideli cuique patet aditus ad Sanctœ Scdis Officia, servata rite forma quœ decet, et facilitas est cum iisdem agendi per se de suis negotiis.
2. Advocati operâ uti volenti, in quœstionibus quœ illum admittant, fas non erit patronum proponcre quemlibet; sed optio ei dabitur inter approbatos, de quibus cap. VII.
3. Si vero Procuratoris desideret operam, ejus eligendi arbitrium ipsi relinquitur, servatis tamen normis cap. IX sect. I constituas.
Segtio II. — Pro Orclinariis.
4. Ordinarius unusquisque potest ipse per se in variis Apostolicœ Sedis Officiis negotia libère tractare, non solum quœ se ipsum spectent, sed etiam quœ diœcesim ac sibi subditos fidèles ad ipsum confugùentes.
5. Quoties Ordinarius velit ipse per se de neg-otio aliquo ag-ere, sive prœsens in Curia, sive per litteras a sua sede mittendas, Officium prœmonebit quoeum ei erit agendum. Tune vero in Positione adnotabitur : personalis pro Ordinario ; resque nullis interpositis procuratoribus agetur.
6. Ordinarius, qui petit directo ag-ere cum Officio aliquo, sibi assumit solvendas impensas, non modo pro acceptis redditisque litteris et scriptis, aut pro aliis rébus necessariis, sed etiam pro taxationibus prœscriptis in singulis actis.
7. Si advocato fuerit opus, etiam Ordinariis cohibetur optio, ita ut nequeant ipsum deligere nisi ex approbatis.
8. Si procuralore uli vclint, normis inïuerebunt cap. IX secl. Il declaratis.
9. Mandatum, quo ab Ordinario procuralor eligilur, potcst usque rescindi ad formam juris communis; in eamque rescissionem, utpotc rem ad fiduciam pertinentem, nulla datur inquirendi aut exposlulandi facilitas.
10. Vicario Capitulari non licet ëlectum ab Episcopo procurât oivm cum alio mutare; at. poterit cum Sandae Scdis Officiis dirccto agere, ad normam art. //", 5" cl 6'° hujus sectionis.
GAPUT XI
DE TAXATIONIBUS ET PROCURATIONIBUS
1. In omni rescripto, indulto, dispensationc, a suo Offîcio indicabitur, non modo taxatio Santa; Sedi solvenda et rcmuneratio agcnti débita, scd etiam pecunia; surama, cujus repetenda' jus babet diœcesana Guria pro exsecutione rescriptorum, si hœc necessaria sit; quœ quidem summa ponlificiâ taxatione crit inferior.
2. Taxatio pauperibus, sive cives privati sint, sive instituti piseve causse, si petita gratia moraliter necessaria sit, non lucrosa oratori, ita ut hic nullum possit ex ea quœstum lacère, ex dimidia parte rainuctur, aut etiam, si visum fuerit, omnino condonabitur, integris tamen oratori manentibus impensis pro tabcllariis, pro exscriptione, aliisque id genus necessariis.
His in casibus, etiam agentis procuratio ad parlera dimidiam redigetur aut omnino condonabitur, salvis impensis pro tabellariis.
3. Ordinarii, secreto percontati parochos, qua? vera sit oratorum conditio, significabunt in singulis casibus, agaturne de paupere, aut quasi paupere, idcoque competat ne ipsis jus ad plcnam aut dimidiatam condonationem taxationis, oneratâ utriusque partis conscientiâ super expositorum veritate; contra quam si actum fuerit, firma restât obligaiào sarciendi quidquid injuria sublatum sit.
Si qui autem iniqua volontate renuant satisfacere taxationem ad aliqnam consequendam dispensationem prœscriplam cujus tamen concessio sit moraliter necessaria ad offendicula et peccata vitanda, hoc erit ab Ordinariis indicandum in suis litteris. Iidem, impetratœ gratia3 notitiam communicantes cum iis quorum interest, eos commonebunt (si oppoitune id fieri prudenterque licebit ab ipsis) ex justitia, aliquid Sancla- Sedi deberi.
Utcumque tamen gratia; validitati nihil umquam officiet error aul, fraus circa œconomicam petentis conditionem.
4. In omnibus Officiis, subsignatis rescriptis, destinatus administrr, peculiari super ipsis impresso sigillo, taxationem notabit Sancla; Sedi debitam, impensas procurations et pecuniœ summam pro exsecutione :
<[ii;i' omnia in mcnslruo libello rcccnscbit, ad rationum computationcm suique cautionem adscrvando.
In variis taxationibus designandis administer prse oculis habcbil superius expositas normas, positionem, seu fasciculum actorum expendens ; in dnbiis vero rem ad Officii Moderatores deferet.
5. Singula Officia altei'um babebunt a pnore distinctum administrunt diribendis litteris, reseriptis, et exigendaî pecuniœ taxationum ad Sanctam Sedem pertinentium.
G. In rébus secreto tegendis rescripLa obserata tradentur : taxatio vero in alio notabitur folio eumdem numerum referente qui in obserato rescripto. Eadem taxationis notatio in interiore rescripti pagina iterabitur, ad securitatem recipientis.
7. Extremo quoque mense, Prselatus Officii moderator libellum inspiciet, de quo num. 4°, acceptique rationcm expendet; deinde utrumque ad Sanctse Sedis arcam nummariam deferet, suse auctoritatis testimonio îtmnitum.
DISPOSITIONES TEMPORARLE
8. Officiorum administrationem totam illico retexere quum minime detur, Sancta Sedes sibi réservât peculiares normas constituere ser- \ andas in posterum.
9. Intérim nulla fiet immutatio taxationum quœ légitime in usu suni pro expeditione Bullarum et Brevium Apostolicorum.
10. Pari ter in usu esse non desinunt cœ taxationes, quaî in causis beatificationis aut canonizationis descriptte habentur in lege SS. Rituum Gongregationis : de taxis et impensis pro causis Sevvoriini Dei.
11. Sua etiam disciplina est moderandarum taxationum, mercedum, iinpensarum apud S. Rotam et Signaturam Apostolicam in causis qua" ad ea tribunalia deferantur.
12. Pro dispensationibus matrimonii vigere quoque pergent in pra> sens taxationes pendi solitœ pênes Datariam Apostolicam et S. Pœnilentiariam. In causis vero matrimonialibus dispensationis super rata, et in aliis quœ a S. Congregatione de Sacramentis judicantur, standum normis a S. Congregatione Goncilii hue usque servatis.
i3. Pro ceteris gratiarum, indultorum, dispensationum, reseriptis in Officiis omnibus, taxatio Sanctaî Sedi solvenda erit libellarum decem, si de majoribus reseriptis agatur; si de minoribus, quinque.
Remuneratio agenti débita erit libellarum sex pro reseriptis majoribus : pro minoribus, trium.
Si rescriptum unum plures gratias contineat, augebitur pro portione taxatio; non ita tamen agentis procuratio.
i4- In omnibus autem et singulis casibus superius, num. g", io", 11*, T2" et i3°, recensitis, incolumes semper sint dispositions cap. F/pra> cedentis, de stipendiis, et dispositions num. 4% 5", 6° et 70 hujns
24o DOCUMENTS
capitis, de solutione pecuniœ singulis mcnsibus arcœ nummariœ S. Sedis facienda.
i5. Usus S. Congregationis de Propaganda Fide exemptionis e qualibet taxatione in suce jurisdictionis locis incolumis servetur.
Datum Romœ, die xxix junii mdccccvih.
De mandato speciali S S mi D. N. PU Papœ X.
R. Card. Merry del Val.
NORM/E PECULIARES
GAPCJT I
DE AMBITU COMPETENTE SINGULORUM OFITCIORUM S. SEDIS
i. Secundum prœscripta Gonstitutionis Sapienti consilio, Officiorum Sanctœ Sedis competcntia partim territorium, partim vero materiam afficit.
a) Congregationi Sancti Officii, in suœ competentiœ rebus, terrilorii limites nulli sunt.
b) Consistorialis miinia sunt circumscripta regionibus juri commun! obnoxiis, in quibus ipsa suam et cum aliis non communem habet eompetentiam circa ea omnia, quai ad regimen diœcesanum, ad Seminaria, ad Episcoporum aliorurnque Ordinariorum electionem, ad Apostolicas visitationes, ad relationes de statu diœcesum referantur.
c) Congregationi de disciplina Sacramentorum in iis, quaî matrimonium spectant, competunt quoque lcca Congregationi de Propaganda Fide obnoxia, ad mcmorataî Gonstitutionis normam. Girca cetera Sacramenta competentiam babet circumscriptam regionibus juri communi subjectis.
d) Consilii et Studiorum Gongregationibus, in ipsarum competent'ue negotiis, certi locorum assignati sunt limites, quemadmodum Consistoriali.
e) Congregatio Religiosorum sodalium prœcipuam et propriam babet competentiam in religiosos ubicumque versantur, atque in rebus omnibus, quae statum, disciplinam, studia et sacra m ipsorum Ordinationem spectant, salvo jure Congregationis de Propaganda in religiosos qua missionarios.
f) Propaganda? Fidei Congregatio jurisdictionem locis et rebus circumscriptam habet, juxta memoratae Gonstitutionis preescriptum.
g) Congregationibus Indicis, Rituum, pro Negotiis ecclesiasticis extraordinariis, Cœremoniali, itemque Tribunalibus tum interni tum externi fori, pro sua? competentiae negotiis, nulli sunt constituti territorii limites.
2. Etsi, abrogata jurium cumulatione in Sanctae Sedis Officiis, sua cuique negotio sit constituta sedes, nihilominus, quia in pcculiaribus
casibus dubitationi aut errori locus esse potest, firma manet antiqua lex, qua, delato et excepto ab aliquo Officio supplici libello pro impetranda re sive ad gratiam pertinente sire ad justitiam, nemini ulla de causa licet aliud suo marte Offîcium ad eumdem finem adiré; sed opus est adsensu Officii ipsius quocum agi cœptum est, aut Congregationis Consistorialis decreto, quo venia dstur transmittendi negotii.
Quœvis concessio ab Officio alio profecta, contra memoratam legem, irrita esto.
3. In expostulationibus ad Sanctam Sedem, si libellus ad S. Rotamdelatus est, Decanus cum duobus Auditoribus primis; si ad aliquam Congregationem, ordinarius ejusdem Congressus, de quœstionis natura videbunt, utrum res administrationis ac disciplina; tramite tractanda sit, an summo jure agendum.
Horum primum si accidat, judicium qusestionis reservatur sacrœ Congregationi cui competit, ad normam Gonst. Sapienti consilio.
Alterum si fiât, quœstio ad proprios judices ac sua tribunalia deferatur ad normam juris communis definienda, salvo semper proprio Signaturœ Apostolicœ procedendi modo.
CAPUT II
DE IIS QU.E PLEN.42 CONGREGATIONI RESERVANTUR ET CONGRESSUI TRIBUUNTUR
i. In sacris omnibus Gongregationibus communiter judicio Patrum Gardinalium, quibus ipsœ constant (vel, uti vulgo dicitur, pienaî Congregationi) est reservata solutio dubiorum omnium aut quœstionum de jure interpretando; examen controversiarum ordinis administrationem ac disciplinam spectantis, vel per se vel ob adjuncta graviorum ; disceplatio de gratiis ac facultatibus majoris momenti, iisdemque vel per se vel ratione modi insuetis; acta denique omnia publici ordinis atque communis, sive prœceptiones ea sint sive prsescriptiones.
2. Ad Gongressum pertinet ca prœparare quœ ad plenam Congregationem erunt deferenda; deliberata exsequi post approbationem Summi Pontificis; eadem casibus aptare similibus, ubi res perspicua sit, obvia, nullique objecta controversiœ ; largiri, pro potestate a Pontifice Maximo facta, facultates, gratias, indulta, quœ consueta sint et facilia; providere ut quœ in Officio geruntur, omnia rite procédant secundum normas tum communes tum peculiares hujus legis et Constit. Sapienti consilio
CAPUT III
