penlt (61, 69-75, 84, 92) — argamenU

1. De Divin.U, liy, 110-112 : « Sibyllae versus observamus, quos illa furens fudisse dicitur... Non esse autem illud carmen furentîs, cum Ipsum poema déclarât (est eniin magis artis et dîligentiae quam incitationis et motus), tum vero ea, quae àxpo9nxlc dicitur, cum deinceps ex primis versuum litteris allquid connectitur, ut in quibusdam Ënnianis : q. eni«;ius fegit. Id certe magis est attenti animi quam furentis. Atque in Sibyllinis ex primo versu cujusque sententiae primis litteris illius scntentiae carmen omne praetexitur. Hoc scriptoris est, non furentis ; adhibentis diligentiam, non insani. »

2. Les comédies de Plaute sont précédées d'arguments en acrostiches, qu'on attribue parfois, mais sans raison probante^ au grammairien Priscien. Voici l'argument du Rudens :

Reti piscator de mari extraxit vidulam, Ubi erant herilis filiae crepundia, Dominum ad lenonem quae subrepta venerat.

Sa in clientelam saipte imprudens patris Maufragio éjecta devenit : cogaoscitur, Saoquo amico Pleusidippo juDgitor.