‹ La diplomatie carolingienne; du traité de Verdun à la mort de Charles le Chauve (843-877)Chapitre 49 sur 164 · Voir ci-dessus, p · texte numérisé non relu

Voir ci-dessus, p

'2. F'our l'itinéraire de Louis, voir Bohmer-Miildbaciier, I, 546 et

siiiv.

;{. A un. I'hUL. .1. 85H, p. 50 : « Uuibus auditis, rex graviter oonturhatus « est : dujtlici eniiii ])romel)atur aiigustia, qiioniani si popnii votis « ac(|niesceret qnod iinpium est agere deberet ; si aiitem tratri parce- « ret.apericlitaiitis popiili lilxM'atioiie, (]uod a'qiie inij)ium csset, eessare « debtM-et. Ad boi' accessit etiaiii non uiodiciis augustiaruni cumulus, « vulgi vidclicct a-stimatio, siispicantis totuiu (|nod actum fuerit in « Imjiisinodi iiegutio, non voto fieri popnii coiidolentis, sed sola inteu- « tionc r(\tçmuu diiatare cupieiitis. ijiiod longe aliter esse (|iiam se « vulgi fert oj)iiii(), cuucti coiisilioriun régis conscii veraci sermoue « testantur. lu islo igitur em-ai'iun inolestia positus, tandem consilio « sapiciitiiiiii ac(|iii<'sc(Mis. simid et conscieiitice sua' piu'itate pra'ditus, « raaiuit multoruui utiiitatibus consulerc, (piam uuius liomiiiis p(>rti- (i uatiie conseiitire, precnbuscpie iegatoruui t'avens, votis populi « pnesentiam cjus d(!siderantis, cmu divino adjutorio, se adt'uturiun « pnimisit. »

Page 1