STATION. SAINT IGNACE

Imaginatio locorum et mu- Non mutât mores cceli muta-

tat.o multos fefellit. (Lib. I, tio ; nisi imperfectus deserat vix

cap- "9 ent a'ibi, quam isthic melior

v ,, . . . (SIgnat.ap.Bartol.,lib.IV,636.)

Vellem me plunes tacu.sse, Certis in causis silere quam

etc. (Lib. I, cap. x.) loqui prœstat : nec vindice opus

est stylo, ubi suiipsius vindex

estveritas.(fîist.Societ.,Iib.XV no44.)

En poussant plus loin la comparaison, il ne serait pas difficile de discerner comment l'esprit de l'I. C, devenu

Si non vincis parva et levia, quando superabis difficiliora ?

(Lib. I, cap. xi.)

Qui veram et perfectam caritatem habet, in nulla re seîpsum quœrit; sed Dei solummodo gloriam in omnibus fieri desiderat. (Lib. I, cap. xv.)

Si quis semel aut bis admonitus non acquiescit, noli cum eo contendere ; sed totum Deo committe. (Lib. I, cap. xvi.)

Non possunt omnes habere exercitium unum: sed aliudisti, aliud illi magis deservit. (Lib. I, cap. xix.)

Quid turbaris, quia non succedit tibi, sicut vis et desideras ?

Quis est, qui habet omnia secundum suam voluntatem? Nec ego, nec tu, nec aliquis hominum super terram. (Lib. I, cap. xxn.)

Diligens aemulator, valentior erit ad proficiendum, etiamsi plures habeat passiones, quam alius bene morigeratus, minus tamen fervidus ad virtutes.

(Lib. I, cap. xxv.)

Major labor est resistere vitiis et passionibus, quam corporalibus insudare labonbus.(Lib.I, cap. xxv.)

Tantum proficies, quantum tibi ipsi vim intulens.

Plus plerumque latet periculi in minimis peccatis contemnendis, quam inmaximis.(Ribaden, lib. V, cap. vu.)

Omnia ad majorem Dei gloriam ! — Haec, et his aequivalentia verba trecentis septuaginta sex vicibus repetit in suis Constitutionibus S. P. Ignatius.

(Suar., tom. IV, de Relig., lib. VIII, cap. vi, n° i.)

Abstinere a litibus nonsolum libérale est et christiana pace dignum, sed et, fructuosurm (S. Ignat. Vit., lib. IV, § 7.)

Periculi plénum est, una omnes via cogère ad profectum ; pejus alios ex se metiri.

(In Vita.)

Perpétuas felicitati non fidendum : tumque metuendum maxime, cum ad nutum rluunt omnia. (Hist. Societ., lib. XIV, n° Q.)

Ad quem virtutis gradum piger per multos annos non potest pervenire, eo modica temporis intercapedme diligens mirabilitef volât. (Epist. de Perfect.)

Multo ardentius insistendum hominiintenoridomando,quam corpori, et frangendis animi motibus, quam ossibus. (S. Ignat. ap. Rartol., lib. IV, § 1 2.)

Unusquisque persuasum habeat : tantum se in spiritualibus profuturum, quantum ab amore sui, et commodi proprii affectione sese subtraxerit. (Bartol.,.

lib. IV, § 22.)