‹ La doctrine du mariage [microform]Chapitre 140 sur 176 · De gen. ad Utt., IX, 7, C. V., xxviii, I, p · texte numérisé non relu

De gen. ad Utt., IX, 7, C. V., xxviii, I, p

« Habeant eonjugia bontun saum, non quia filios procréant, sed quia honestè, quia licite, quîa puàice^ quia socialiter procréant..., quia tori fidem inmcem servant, quia sacramentum conubii non violant^. »

Dans un autre endroit, où saint Augustin revendique pour le mariage les trois biens qui lui appartiennent, iJ est encore plus clair. Pour bien spécifier ce que l'Apôtre blâme dans le mariage, il dit : « Non enim de conjugio^ quod copulatur liber orum procreandorum causa et fide pudicitiae conjugalis et indissolubili, quamdiu amho viunnt; matrimonii sacramento, quae omnia bona sunt^ sed de illo immodico carnis usu, qui in infirmitate conjugum agnoscitur et interventu boni nuptialis ignoscitur, ait ApostoMs : secundum veniam dico, non secundum imperium s. » L'expression « indissolubili, quamdiu anibo vivunt, matrimonii sacramento » est saisissante. Elle est le meilleur commentaire que l'on puisse donner aux autres textes parallèles.

Au livre De peccato originali^ on trouve le mot sacramentum suivi d'une phrase du même sens : « Bonum: ergo sunt nuptiae in omnibus quae sunt propria nuptiarum. Haec autem tria sunt : generandi ordinatio, fides pudicitiae, conubii sacramentum. Propter ordinationem generandi seriptum est ; volo juniores nubere, filios procreare, maires familias esse; ...propter conubii sacramentum: : quod Deus conjunxit, homo non separet (Math.,, xix^ 6). » Le texte de saint Mathieu, cité par saint Augustin pour expliquer le sacramentum du mariage, rend clair le sens de ce mot, que nous traduisons encore ici par lien indissoluble.

d) La signification de sacramentum nous semble différente dans le texte suivant : « Quod {vinculum conjugale) nequaquam puto tantum valere potuisse, nisi alicujus rei maioris ex hac infirma mortalitate hominum quoddam sacramentum adhiberetur, quod deserentibus hominibus atqne id dissolvere cupientibus inconcussum illis maneret ad poenam,

i. De sancta virg., 12, G. V., xli, 3, p. 244.

Page 1