‹ La doctrine sur la Vierge MArie, ou marialogie de saint Thomas d'AquinChapitre 33 sur 71 · qu. 23, a · texte numérisé non relu

qu. 23, a

ment unies par le lien d'une seule et même personne ' . Cette grâce de l'union est donc la plus grande de toutes; elle est même absolument infinie, puisqu'elle e?t identique avec le Yerbe divin lui-même, et qu'elle est exclusivement propre à Jésus-Christ ^.

De même que la lumière et l'éclat sont inséparables du soleil % de même l'état de grâce ou la grâce sanctifiante, avec tous les dons et les vertus surnaturelles qui en sont la conséquence dans les justes et les saints, se trouve en Jésus-Christ, depuis le premier instant de sa conception \ C'est là une grâce créée et une sainteté accidentelle. Elle demeure comme la forme propre delà sainte humanité de Jésus-Christ,

1. Per incarnationem humana natura non dicitur participasse similitudinem aliquam divinae naturse; sed dicitur conjuncta divinae naturae in persona filii. III. qu. 2, a. 10, l"". — Uoio igitur humana; naturae ad Deum in unilate personae non fit per aliquam hab'tualem graliam, sed per ipsarum naturarum conjunctiouem in persona uaa. Comp. theoL, (op. 1) c. 223.

2. Aliis quidem sanclis datum est deos aut filios Dei esse per participationem ex influentia alicujus doni...; sed Christo secunduni bunianam naturam datum est ut sit Dei Filiusnon per participatioueui, sed per naturam. Naturalis autem divinitas est infinita. Ex ipsa igilur unione accepit donum iufinitum : unde gratia unionis absque omni dubitatione est infinita. L. c, c. 223, init.

3. Ex ipsa igitur unione naturtc bnmanœ ad Deum in unitate personœ consequens est, ut anima Cbristi donis gratiarum babitualibus prœ ceteris fuerit plena, et sic babitualis gratia in Christo non est dispositio ad unionem, sed niagls unionis effectus... Ex hoc ergo quod Verbum caro factum est, hoc effectum est, ut esset plénum grati£e et veritatis. Comp. thcol., c. 222. Cf. IH. qu. 6, a. 6, c. ; ib. qu. 7, a. 13, c.

Page 1