Oralio habita in comitiis Sorbonœ die 9 junii

2. - In subscriplione edicti régis et propos! tionu m cleri Gallicani, qus « postulalur a nobis, duo mihi molesta sunt.

• Âlterum est inler illas propositiones aliquas esse, aliquas duo, non om- « nés, quœ et in hoc regno et in hac sacra Facultale et a viris jtum doctrina « tum pietate ccleberrimis atque etiam de rege christianissimo bene mentis « in contrariam partem propugnatœ sunt. Clerus Gallicanus in postremis suis « comitiis eas ita definire non poluit, ut omnino certas et indubitatae fîdei;

• hoc enim concessum est solis episcopis in œcnmenico Concilio congregalis;

• cas eliam ila definire non potuit, ut sacra Facultas, quœ habet judicium

• doctriniB independens et omnino diversura a clero, assentiri teneatur

« Uaque, si intellectus baccalaurei aut professons cujusdam moveatur ad « assenliendum propositionibus contrariis, quomodo tenebuntur aut pro-

■ pugnare in suis thesibus aut docere publiée quod non sentiunt? Nostrum « est igitur baccalaureos nostros et profcssores nostros ab hoc onere, quod

• nostram non minus quam iilorum conscientiam premeret. liberare.

« Âlterum est in ter illos propositiones aliqus noxice magis quam utiles

• eruut, si publiée doceantur : quis enim laudaret virum dicentem corarn

■ niiisfamilias : Fitii, nolite credere parenlibus veslris, quia mendaces ali- « quando esse possunt, Esto. Mendaces esse possunt. Nonne hoc tacendum « potius quam docendum esset coram filiisfamilias? »

C'étaient là de très sages paroles.