CHAPITRE PRBIItBB. — CLAUDE PRASSBN
Noël Alexandre s*étail pl&inl des attaques dirigées contre lui pistr Frassen et avait publié, pour se justifier, l'année même de Tapparition du premier volume des Disquisitiones, une Disserta- Ho eeclesiastiea, apologetica et anticritica adversus F. Claudium Frassen, seu Dissertationis Alexandrinœ de Vulgata Scripturœ sacrœ versiane Vindiciœ K
Les attaques étaient trop vives et injustes, disait-il, car Frassen t adversus Natalem Alexandrum scripturiendo, calamum « felle et absynlhio intinxit conviciisque et maledictis ipsum « turpiter inseclatus est : me hodiernum historiée ecclesiaslicâe t compilatorem, haereticorum exscriptorem, virum qui beeretic cis blanditur, sciolum, lemerarium, etc., passim appellat vir • bumanissimus '2. »
Noël Alexandre ripostait sur le même Ion, en comparant l'adversaire à des femmes « qusB vicinas suas convicio prières officiunt, ne ab aliis suo nomine nuncupentur. » En effet, ajoutait-il, c subodorabatur Frassenus Alexandrum aliosque studio- « SOS observaturos ipsum quidquid in biblicis DUquisitimiUms c eruditionis est, ex aliorum operibus fuisse depraedatum : cac put scilicet quartum, quo veterum Ethnicorum sapienîiam a
< Mose profbixisse probet, et caput quintum, quo ostendit maxû « mam sapienliœ grœeœ partem a Mosis et prophetarum libris accep»
< tam, ex clarissimo abbatis Danielis Huetii opère doctissimo, « De evangelica Démonstrations, exsovipsii; caput sextum, quo a Mosen autorem Pentaieuchi probat, ex eodem opère pêne to-
< tum derivavil 3. > Noël Alexandre continue à signaler les emprunts faits à différents auteurs et qui ressembleraient plus ou moins à des plagiats.
Le jugement à porter sur la querelle littéraire entre Claude Frassen et Noël Alexandre est, croyons-nous, celui-ci : Tun est allé trop loin dans ses attaques, et Taulre trop loin dans sa défense.
Entre la publication du premier et du second volume des Disquisitiones bibticœ, notre docteur avait donné le jour à la traduc-
ni semblablefl jalousies et méchancetés ialieno livore et improbitatê not pro^ icuUl)^ Ce D*élaii pas Frassen que Huet avait ea vue ou bien, dans l'hypothèse contraire, il tombait lui-même dans Texagération. i. Paris, 1682, in-8.