ÉDITIONS ANNOTÉES l I. HOTOtU pM
mata, scholiis et argumentis ab Henr. Stephano iUustrata, Lutetiae, ex off. Rob. St., 1549, in-8.
II. Athenagorœ atheniensis philos, christ. Apologia pro chrûtianis, ad imper. Antoninum et Commodum. Ejusdem, De resurrectione mortuorwn. Ex antiq. exemptaribus libellas ille nunc primùm profertur, hic autem castigatior quàm anteà editur (cum vers. lat. subjuncta Gonc. Gesneri et Pétri Nannii ; ac ipsius Gesneri et Henr. Stephani notis), ex off. Henr. Steph., 1557, in-8°.
III. Aristotelis et Theophrasti Scripta quœdam, grœcè, cum notis, ex. off. H. St. Paris., 1557, in-8<>.
IV. Jiïschyli Tragœdiœ VIItgrsecè,etc., cum observationibuSy ibid., 1557, in -4°.
V. Adagiorum chiliades quatuor cum sesquicenturia Des. Erasmi roterod. cum animad. in Erasmicas quorumdam Adagiorum expositions, [Genev.] Oliva Rob.
St., 1558, in-fol.
VI. Xenophontis omnia quœ extant Opéra, etc.. cum annotationibus. Excud. H. St.
ill. viri Huldr. Fuggeri typ., 1561, in-fol. — \enophontis Operum Interpretationem à diversis editam Henr. Stephanus partim ipse recognovit, partim per alios recognoscendumeuravit, etc. Huic prœ fixa est ejusd. H. St. Oratio de conjungendis cum Marte
Musis, exempta Xenophontù, ibid., 1561, in-fol. — Henri est lui-même l'auteur de la version latine du livre de la Cavalerie. Pour cette publication, il eut le concours de plusieurs savants, le crétois Fr. Portas, Conr. Gesner, Joach. Camérarius, etc., et il parvint à rendre son édit. aussi supérieure à celle d'Aide (1525) que celle-ci l'emportait sur l'édit. de Ph. Junta (1516). Henri réussit mieux encore, dans la réimpr. qu'il fit en 1581, et qui moins brillante d'exécution que le volume de 1561, lui est littéralement très supérieure.
VII. Themistii philos. Orationes XIIII, grœcè, cum not., ibid., 1562, in -8°.
VIII. Fragmenta Pœtarum veterum latinorum, quorum Opéra non extant : Ennii, Pacuvii, Accii, Afranii, Luc Mi, Nsevii, Laberii, CsecUii, aliorumque muUorum :
undique à Rob. Steph. summâ diligentid olim congesta : nunc autem ab Henr. Steph. ejus filio digesta, et priscarum qute in Ulis sunt vocum expositions iUuttrata : additii etiam alicubi versibus grœcis quos interpretantur. Hoc in gratiam studiosorum carminis : propediem autem et amatoribus orationis solutœ in simili labore (Deo favente) gratificabimur. ibid. 1564, in-8<>. — Estienne n'a pas tenu sa promesse; l'ouvrage qu'il annonçait comme devant paraître prochainement, n'a pas été publié. L'extrême activité de son esprit ne lui permettait de réaliser qu'une partie de ses projets. Ce livre sera resté comme tant d'autres en manuscrit dans ses papiers.
IX. Diogenis Laertii de vitis, dogmatis et apophthegmatis eorum qui in philosophiâ claruerunt, libri X. Grœcè et lot. Ex multis vetustis codicibus plurimos locos tntegritati sus restituentes, et eos quibus aUqua deerunt explentes. Cum annotationibus Henr. Steph. Pythag. Philosophorum fragmenta, cum lat. interpretatione (Anonymi cujusdam Dissertationes : Lysidis, Theanûs, Melissœ, Muise Epistolœ, grœcè tantùm), 1570, in-8°; réimpr., sans les notes, en 1594. Voir n<> XXVII.
X. Plutarchi chmronensis quœ eœtant Opéra cum lat. interpretatione. Ex vetustis codicibus plurima nunc primùm emendata sunt, ut ex Henr. Steph. annotationibus intelliges : quibus et suam quorumdam lu bellorum interpretationem adjunxit. jEmilii Probit seu Cornelii Nepotis de vitâ exceUentium imperatorum. Item Donati
Acciaioli vit» Scipionis et Annibalis, 1572, 13 vol. i n-8o. Selon M. Renouard, cette édition, exécutée avec correction et élégance, est restée la meilleure, jusqu'à ce que les travaux de Reiske, de Wyttenbach et de Coray aient acquis à leurs savantes publications une supériorité incontestée.