SUR LES CONFESSIONS DE FOI

u Sunt igilur id gênas scripta negue ai/T^T^iarx, ut Scri/jtura tera, neqw immola et universatis nonnafideietveritatù,sicul fmbolaEcclesiie,sed mnl norma duntoxatconfessionû,exquitt agnotei patest , quidcongruat cumsentetitiaUlitts Eccletiœ, ^%ta Confesiio e»l édita. Non autemsunt norma secundum guam udicari aul pronuntiari oporfeal , t/uid credendum et conceden- ^um, quid repudiandum et damtutndum, quid verum aul fal-

surn, orthodoxum aùt hœreticum sit. Non enim semper neceffe esij verumessequodcumaticujus Ecclesiœ confessUme congruii^ heque semper falsum quod ab ea dtscrepat. Non taniùm ergo posiularinon débet y ut bmnes Ecclesiœ unius Ecclesiœ particuiaris fàrmulœ suoscribant ; sed ne quidem Eçclesiam ullamaut privatùm ulluiin obligant illœ forfnuïœ^ ut eas approbet^ seque intra eas contineàt, nïsicum isia eonditione, quatenus cum Scriptura et symbolis universalibus congruant, »

(Ursinds, De libro Concordiœ admonitio christiana, p, 124.)

NOTE XXV, page 218.