LAVABO
Le prêtre encense l’hostie et le calice en disant :
Incensum istud a te benedictum ascendat ad te, Domine ; et descendat super nos misericordia tua.
Il continue en encensant l’autel :
Dirigatur, Domine, oratio mea sicut incensum in conspectu tuo : elevatio manuum mearum sacnficium vespertinum. Pone, Domine, custodiam on meo, et ostium circumstantiae labns meis. Non déclinés cor meum in verba malitiæ, ad excusandas excusationes in peccatis.
Il ajoute en rendant l’encensoir au diacre :
Accendat in nobis Dominus ignem sui amoris, et flammam æternæ caritatis. Amen.
Il dit, en lavant ses doigts :
Lavabo inter innocentes manus meas : et circumdabo altare tuum, Domine : ut audiam vocem laudis, et enarrem universa mirabilia tua. Domine, dilexi decorem domûs tuæ, et locum habitationis gloriae tuæ. Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam, et cum viris sanguinum vitam meam : in quorum manibus imquitates sunt : dextera eorum repleta est muneribus. Ego autem in innocentiâ meâ ingressus sum : redime me, et miserere mei. Pes meus stetit in directo : in ecclesiis benedicam te, Domine. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto : Sicut erat, etc.
On omet le Gloria Palri pendant la Semaine Sainte.
Le prêtre se tourne vers les assistants, et dit :
Orate, fratres, ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem.
Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis, ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram, totiusque Ecclesiæ suæ sanctæ *.
Nous trouvons chez tous les peuples cette opinion qu’on pourrait appeler instinctive que l’ablution des mains doit toujours précéder le sacrifice.
Le vase d’airain placé par Moïse dans le tabernacle, la mer d’airain qbe Salomon fit établir dans le temple pour les ablutions légales en sont une preuve.
— Nous avons un