Timée, 70 A

218. ἵνα τοῦ λόγου χατήχοον ὃν χοινῇ μετ΄ ἐχείνου βίᾳ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν χατέχοι γένος. ὁπότ ἐκ τῆς ἀχροπόλεως τῷ τ΄ ἐπιτάγματι χαὶ λόγῳ μηδαυνῇ πείθεσθαι ἑχὸν ἐθέλοι... (Timée, 70 A.)

219. Φύσιν γὰρ olual τινα τῶν φυλάχων τῆς ψυχῆς ἐλέγομεν ἅμα υὲν θυμοειδῆ. ἈΠΕ δὲ οιλόσοφον dEty εἶναι ὃ διαφερόντως, ἵνα πρὸς ἑκατέρους δύναιντο ὀρθῶς ρτ χαὶ χαλεποὶ γίγνεσθαι. (Timée, 18 A.)

220. Lois, XI, 934 D. μαίνονται μὲν οὖν πολλοὶ πολλοὺς τρόπους * O6 υὲν νῦν εἴπομεν, ὑπὸ νόσων, εἰσὶν δὲ οἱ διὰ θυμοῦ χαχὴν φύσιν ἅμα χαὶ τροφὴν γενομένην...

935 A. πράγματι γὰρ ἀχαρίστῳ, θυμῷ, χαριζόμενος ὁ λέγων. ἐμπιμπλὰς ὀργὴν χαχῶν ἑἐστιαμάτων, ὅσον ὑπὸ παιὸς as ἡμερώθη ποτέ, πάλιν ἐξαγριῶν τῆς Ψυχῆς τὸ τοιοῦτον, θηριούμενος ἐν δυσχολίᾳ ζῶν γίγνεται, πικρὰν τοῦ θυμοῦ χάριν ἀποδεχόμενος.