p. 68). — Décret., c. 11, 20, 28 de elect. (I
247. (d. 68). — Sext. c. 16 de elect. (I, 6). De ce droit de confirmation, Rome retirait d'énormes sommes d'argent. Voy. Woker, à l'appendice B.
249. (p. 69). — On appelait « Précdstie » celui qui avait été nommé à une place ou charge ecclésiastique en vertu du droit de premier postulant.
249. (p. 69). — Pour plus de détails, v. Woker, p. 29 sqq. — En 1226, un légat pontifical exigea pour le pape 2 prébendes à chaque cathédrale et 2 places de moine dans chaque cloître en Angleterre ; Tindal, Remarques hist. et crit. sur l'hist. d'Angleterre, 1733, I, 118. En 1248, sur 20 prébendes du chapitre de Constance, 17 étaient occupées en vertu d'un mandat papal ; Neugart, Episcopat. Constant., 1862, p. 625. — De Clément V, Joh. von Hocksen, contemporain et témoin oculaire, dit : « Ce simoniaque accompli faisait vendre sur les marchés par des crieurs publics toutes les dignités et les bénéfices, et prétendait être à cet égard tout à fait dans son droit. » Gesta pontif. Leodiens, II, 314. — En 1240, un légat vint en Angleterre avec une liste de 300 Italiens, à pourvoir des premiers bénéfices vacants, Tindal, p. 121. Les revenus de bénéfices anglais, que se partageaient 1253 étrangers, ne montaient pas à moins de 70.000 marks, Tindal, p. 212. Au xvi° siècle encore, 4 Italiens occupèrent l'un après l'autre le siège épiscopal de Worcester. The Romisch horseleech by Thom. Staveley, 1769, p. 121. — Au xviir siècle, plus de 100.000 scudi passaient annuellement de l.a Vénétie entre les mains d'étrangers, qui y possédaient des bénéfices. Collez, di scritture di regia jurisdiz., 1772, XVII, 110, 122. — Voy. aussi à l'appendice B.
250. (p. 69). — Sext., c. 2 de prasb. (III, 4) : Licet ecclesiarum, pe.rsonatuum, dignitatum aliorumque beneficiorum ecclesiasticorum plenaria dispositin ad Rom. noscatm pontificem pertinere, ita quod non solum ipsa cum vacant potest de jure conferre, verum etiam jus in ipsis iribuere vacaturis.
251. (p. 69). — Registrum de negotio imperii, ep. 68, Migne, 216, i074 : Monemus igitur fraternitatem tuam {archiep. Trevirens.) et exhortamur attendus et per ap. tibi scripta mandamus, et sub clebito fldelitatis, quo ecclesiee Rom. teneris astrictus et rinculo juramenti quod super hoc prœstitisti, distincte prxcipimus, quatenus eidem régi de extero fideliter et constanter adhxras et potenter et patenter assistas. Alioqui, noveris nos eidem legato per ap. scripta mandasse, ut te tanquam transgressorem proprii juramenti singulis diebus dominicis et festnis, pulsatis campanis et candelis accensis, excommunicatum publiée nuntiet et mandet ab omnibus arctius evitari. Hoc idem etiam venerabilibus fratribus nostris Coloniensi. Maguntino, Bisuntino, Remensi quoque ac Senonensi archiepiscopis districte prxcipiendo mandamus. Quod si nec sic forsan mandatum curaveris ap. adimplere, securim poterit arbor sterilis non immerito formidare.
252. (p. 70). — Raynalcl. a. 1206, 13 ; v. Potth. Reg. aux années 1205, 1206. Leibnitii Prodrom. Cod. jur. gent. I, 11 sq. Alexandre IV ad Gérard. Archiep. Mog. PottSi. 16506 : Ideoque fraternitatem tuam w,onernus, rogaruus et lWTtamur... in virtute obedientise sub debito fidelitatis quo nobis et ecclesix Rom. teneris, ac sub pœna excommunicationis, quam ex nunc in te profeiimus... quatenus prxfatum Conradum puerum nullatenus in regem nec nomines, neque consentias in eumdem, ita quod e.rcommunicatus existas, si contra mandatum nostrum facere vel ventre prxsumpseris.
253. (p. 70). — Gobelinus, Comm. Pii II. éd. 1604. p. 65 et 143 ; éd. 1584, p. 1117, 261.