p. 112). — Raynald. Annal, a
385. (p. 113). — Quser entes plura sapere quant oporteat. — Sane nufler ad nostrum non sine ingenti molestia pervertit auditum, quod in nonnullis partibus Alemanniae superioris... complures utriusque sexus personx... a fide catholica déviantes cum daemonibus incubis et succubis abuti ac suis incantationibus et coniurationibus aliisque nefandis superstitiis et sortilegiis, excessibus, criminibus et delictis mulierum partus, animalium fœtus, terrœ fruges, vînearum uvas et arborum fructus, necnon hommes, mulieres, pecora, pecudes, et alia diversorum gcnerum animalia, vineas quoque, pomeria, prata, pascua, blada, frumenta et alia terrœ legumina perire, suffocari et extinqui facere... — Litterœ ap. pro offlcio Inquis., p. 83 : Malleus maleficarum, 1. c.
386. (p. 113). — Leurs bulles dans Binsfeld, Tractât., p. 762 sqq. — V. aussi Litterœ ap. pro offic. Inquis., p. 100 sqq.
387. (p. 113). — Bernard. Comensis, Lucerna Inquisitor.. Romae, 1584, p. 144 : Prœterea plurimœ huius perfidae sectœ... combustae. quod minime factura fuisset, neque summi pontifices hoc tolérassent, si talia tantummodo phantastice et in somniis coniingerent, et taies personse realiter et veraciter hœreticœ non essent, et in hœresi realiter et manifeste deprehensse : nam ecclesia non punit crimina nisi manifesta et vere deprehensa... Ver hœc ergo omnia quae dicta sunt.
■et per plura alla quae adduci possent, liquido constat, quod taies stri- <jlx ad prœfatum ludum non in somniis neque phantastice, ut quidam affirmant, sed realiter et corporaliter ac vigilando vadant. — Dans ce même passage, voir également sur le canon Ancyranus : de même, dans Barthol. Spina, Novus malleus maleflc, Colon., 1581, p. 129 : de même encore la Civ. Catt., 1891, X, 270 sqq. Dœllinger n'a rien dit de trop en accusant les papes d'avoir ordonné aux catholiques de croire à la réalité de la sorcellerie, et, envoyé à la mort des milliers de chrétiens, en vertu de cette autorité apostolique, au nom de laquelle ils prétendaient pourtant s'élever au-dessus de leur temps.
388. (p. 114). — Fortalitium fidei, Paris, 1511, f. 3G5 ; également Barth. Spina, Nov. mail., p. 1 sqq.
389. (p. 114). — Malleus maleflc, apologia prima. Francof, 1588, II, 652-653. De même Nov. mail., p .146 sq. : Vnde si concilium taie particulare determinasset, talia esse hœreticalia, non essct ci adhœrendum : nec ab eo rationabiliter deviando fit quis hœreticus. Sed si sapientes de huiusmodi dubitarent, esset papa consulendus, sicut et in aliis fidei dubiis. Quod tamen modo fieri non est necessarium circa Wsesentis quxstionis articulum, quia cum papa sœpius dederit in hoc favorem et privilégia patribus Inquisitoribus... patet eum approbare, quod légitime procédant contra tôles quasi contra hsereticos. Quo stante, oportet vel alium sensum habere in c. Mo, vel ab eo simpliciter deviare.
390. (p. 114). — Disquisit. mag. éd., 1603, lib. 2, qu. 16, p. 149, et p. 159 : Prœterea qui hoc asserunt somnia esse et ludibria, certe peccant contra reverentiam matri debitam... Ergô vel ecclesia errât, vel isti Pyrrhonii errant : ecclesiam in re ad fidem pertinente errare qui dicat, anathema maranatha sit.
391. (p. 115). — Ibid. lib. V, sect. 16, t. III, 64 sq. ; lib. V, append., t. III, 117 sq.
392. (p. 115). — Elle se trouve dans Pignatelli, Consultât, noviss., I, 505, consult. 123 : Experientia rerum magistra a<perte docet, gravissimos quotidie committi errores a diversis Ordinariis, Vica^iis et Inquisitoribus, sed prsecipue a ssecularibus judicibus in formandis ptoccssibus contra striges sive lamias et maleflcas in grave praeiudicium tant institiœ qwun hujusmodi mulierum inquisitarum ; cum longo tempore observatum fuerit, pluies hujusmodi processus non rite ac juridice formatos, imo plerumque necesse fuisse quamplures judices reprehendere et multos et impertinentes modos habitos in formandis processibus, reis interrogandis, excessivis torturis inferendis ita, ut quandoque contigerit injustas et iniquas proferri sententias, etiam ultimi supplicii, sive tradUionis brachio sœculari, et reipsa compertum est, multos judices ita faciles et proclives fuisse ob levé aul minimum indicium credere aliquam talem esse strigem, et nihil omnino prœtermisisse ab hujusmodi muliere, etiam modis illicitis, talem confessionem ertorqurre, cum tôt tamen tantisque inveri-
similitudinibus, varietatibus et contrarietatibus, ut super tali confessione nulla aut modica vis fleri posset. Quapr opter, ut tara Ordinarii... — V. aussi Caréna, de offic. Inquis. en appendice.