CHAPITRE II

451. (p. 132). — Cap. ult. de sent, excomm. in Sexto (V, 11) : Sane a nostris dudum fuit prœdecessoribus constitution, ut in terris seu locis ecclesiastico suppositis interdicto, nulla (certis casibus et sacramentis exceptis) divina celebrentur officia vel ministrentur ecclesiastica sacramentel. Quia vero ex districtione huiusmodi statuorum excrescit indevotio populi, pullulant hsereses et inflnita pericula animarum insurgunt, ac ecclesiis sine culpa earum débita obsequia subtrahuntur...

452. (p. 133). — Verbum abbreviatum, éd. Galopinus, p. 114, Migne, 205, 139 : Verendum est ne hx exemptivnes et divisiones particulares universalem faciant. divisionem a Rom. regno spirituali, aux facta est iam ex parte a Rom. regno materiali... sed dicetur mihi : « Os tuum ponis in cœlum » (Ps. 72). Respondeo .- non. Hoc autem non asserendo, sed opponendo induco. Non enim lictt mihi dicere domino papx : Cur ita facis ? Sacrilegium enim est opéra ejus redarguere et vituperare. Veruntamen horum solutionem, vel qua ratione eis obvietur, non video. Scio autem, quia auctoritate canonis veteris vel novi non sit huiusmodi divisio et' exemptio in ecclesia, sed speciali auctoritate sedis ap., quam non patitur Dominus errare. Forte enim instinctu et familiari consilio Spiritus s. legeque privata ducta hoc facit, sicut Samsoii se cum hostibus occidit {Judic. XVI), sed sic sublati sunt consules et proconsules de medio, ut pauca vel nulla imper ent, et omnia Csesar sit, qui omnia sicut omnibus imperet.

453. (p. 134). — Thomas de Acerno, de creatione Urbani, dans Muratori, SS. III, 2, 725 : Secunda (causa, quare Cardinales diverterunt) fuit, quia mandavit sub pœna excommunicationis, quod nullus in curia Rom. reciperet exenia vel committeret simoniam, et voluit et dixit expresse, quod talis excommunicatw comprehenderetur etiam Cardinales : de quo fuerunt domini Cardinales multum turbati et scandalizati, quum videretur eis non posse commode evitare dictam excommunie ationem..

454. (p. 136). — Dans une lettre au margrave Jost von Maehren, dans Martène, Thés. Anecd., II, 1159 sqq. : ...Illi ergo qui fuerint obedientes non veto pontifici, quamvis simpliciter et conscientia non corrupta, si in aliquem inciderint ordinatum ab episcopis novis, adorantes hostiam et calicem, non Christi corpus et sanguinem, sed Main puram panis materiam atque vini cum aqua mixti, veluti quoddam idolum adorabunt.