Velthuysen, Epistolica Dissertatio, Op. cit., p

4. . . . Ponentes pro lege fundamentali, et a qua reliquae manant, cotiser vationem sui, adhibita aliqua distinctione quse in ipsa Epistola traditur. (Velthyusen, Epistol. Diss., Prsefat., Op. cit., p. 957).

5. ... Neque ex utilitatis et commodi ratione forma virtutis petenda, sed ex ipsa ratione... Notiones primfe me quidem docent virtutem esse pulchram et sua sponto colendam, neque ejus rationem formalem et primam ab utilitate ducendam ; sed nullus virtutis fructus homini per peccatum serumnoso ostenditur ex prima illa considérât Lonô. Sed ille fructus ducendus ex secunda consideratione virtutis... Id procul dubio in me conservari vult [Deus] quod, si tollatur, frustra quasdem partes et proprietates mihi attribuisse videatur ; quod, in causa opérante per sapientiam, fieri nonpotest. Ànto omnia autem in me comprehendo esse summum studium conservandi memet salvum et incolumem... (Velthuysen, Epist. Diss., Op. cit., p. 963, col. 1, et p. 968, col. 2).