‹ La Prise à Partie: dans l'Ancien Droit FrançaisChapitre 19 sur 49 · MALE · texte numérisé non relu

MALE

Ce principe était tout à fait conforme à celui du faussement de jugement. Mais quand la véritable notion de l’appel commença à pénétrer les esprits, cette Jurisprudence fut battue en brêche. Soixante ans plus tard, en 1386, Me Jean Le Coqavait à plaider la même affaire. Il se reféra à toutes les raisons données par Du Breuil et à l'arrêt cité par lui; il perdit sa cause. Donc dès la fin du xive siècle le juge tend déjà à s’effacer pour faire place à l’intimé (1).

in causa principali ad instanciam dicti militis receptus fuit, ad finem judicandi vel videndi utrum bene judicatum vel non; et per dictum arrestum deinceps fuit dictum in similibus casibus ut in futurum ordinacio curie observaretur. Ita fiut per curiam registratum. Actum fuit in pereente XXV juxta festum Purificationis beate Marie. »

(1) Questions Joannis Galli, n° 97, (Œuvres de Du Moulin, t. II, p. 574). Le texte mérite d’être cité pour bien marquer le chemin parcouru depuis Guillaume Du Breuil. « An appellans non se repræsentans coram intimato amittat causam ? Item placitavi in Parlemento, anno Domini 1386, quod si appellans non se præsentaverit contra intimatum : sed coram judice si in patria consuetudinaria, quod nullam ex hoc habere debet utilitatem intimatus. Prima ratio, quia non est pars principalis, sed judex. Secunda, quia supposito quod intimatus non fuisset, se posset cum judice se adjungere. Tertia, quia si me non præsentarem in patria consuetudinaria coram judice, amitterem causam meam etiam erga intimatum, supposito quod me contra ipsum præsentassem, secundum quod fecerunt Magister Joannes Delfy et Magister Vincentius Leoparisy qui non se præsentarunt contra judicem. Sic ergo a contrario non amittet se præsentans coram judice, supposito quod non se præsentet contra intimatum. Item fit ei intimatio si sua crediderit interesse. Sic antiquitus servabatur per arrestum, ut in fine tituli de praesentationibus in stilo Parlementi. Tamen mihi hoc placitanti, mihi fuit dictum quod hoc dicere erat seminare errorem et quod amplius non dicerem, sed non fuit per arrestum dictum. »

Page 1