SPONSA DIXIT

« Olim quando iavencula (1) *• Dixit sponsa, « virens eram, Tqdc qaerebar ego plaçons, Et tune pro foribus meis

5 Sponsi puisas erat Irequens.

Garus tune thalamus meus.

At tune, quando senilibus Annis primus ablt nitor, Effetum quoniam meum

10 Laxe eorpus arant rugae, Clausum non resonat meum Totis noetibus ostium.

Ineesti tamen obsident Nostrum limen adulteri.

15 His needum videor vetns, Hls multum videor nitens.

Sed non his resero fores.

Et eonservo tibi âdem.

Ipsi vero lieentius

20 Gonquassant viduam domum, Tôt fortes quia regium Non servant modo lectulum, Née, si sunt vigiles, habent Aeeinetum gladio temur.

25 si nune venias semel l Sim feeunda minus lieet, Noster leetus adhue tamen

Sanis fhtgrat odoribus ; In quo candida liiya

30 Sunt, et eum violis rosae.

Cedrinamque rétro domum Hortus delitiosus est, Vernans floribus aereis Exornatus aromatum,

35 Et pomis redolentibus Arbor fêta reft*ingitur.

Nam quamvis glaeies ftirit, Non messis mea flriguit, Thus, et myrra, croeus, cypras,

40 Nardus, âstula, balsamum ; Needum vinea fertilis Amisit latieem sunm.

Menbris preterea lieet Defeetis rediet viror,

45 Gum tu sepe révisons Intègre âdei thorum, Et feeunda parons novam Prolem parturiam tibi.

Sin vero née adhue vonis,

50 Née sponsam repetis tnam, Laetabuntur adulteri, Qui matrem miseram premunt Infantesque tuos magis Gonfusamque domum premunt»

SPONSUS RESPONDIT :

" Quam eriminose me, soror, arguis (2) !

Quo tendit ista inerepitatio?

Gur esse te dieis relietam?

Gonlugiine fldem reliqui?

5 Non permovebor, sed patiar libens Te disputantem. Stemus enim simul, Ut iudieemur, stemus, inquam.

lam tibi iudieio reponam.

Nune ergo narra, si quid habes. Ubi, 10 Quando, vol in qua re tibi defui ?

Nam questa eontra me videris, Quod sedeas quasi derelicta. »

(1) Go numéro renferme une série de vers glyconiqites.

(2) Les numéros VIII et IX offrent une suite de strophes (Ocatquei^

LB 8CHISMB. 57