Définition

L’exorde est le commencement du discours, comme-le prologue en poésie et le prélude en musique. Ce sont autant de com-

358 τ PHTOPIKE.

ταῦτ᾽ <l:1, nai οἷον ὑδοποίησις τῷ ἐπιῦντι. Τό μὲν οὖν προ- ἡ αὔλιον, ἔμοιον τῷ τῶν ἐπιδεικτικῶν πρ ροοιμύω" χαὶ γὰρ οἱ add ταὶ, ὅ τι ἂν ἔχωσιν αὐλῆσαι, τοῦτο προᾳυλίσαντες, συνῆψαν, τῷ ἐνδοσίωμ" καὶ ἐν τοῖς ἐπιδειχτιχοῖς λόγοις δεῖ οὕτω γράφειν". 8e γὰρ ἂν βούληται εὐθὺς εἰπόντα, ἐνδοῦναι καὶ συνάψαι". ὅπερ, πάντες ποιοῦσι" πασάδειγμα τὸ τῆς Ἰσοκράτους. pe νης, προοΐμιον" οὐδὲν γὰρ οἰκεῖον ὑπάρχει τοῖς ἐριστικοῖς καὶ, Édén. ἅμα δὲ καὶ ἐὰν à ἀμποπίη. » ἀρμόττει μὴ ὅλον τὸν λύγων

B'. Aéyerer δὲ τὰ τῶν érude DD τ προοίμια, ἐξ ἐπαίνου ἢ ψόγου" οἷον Γοργίας μὲν ἐν τῷ Ολυμπιχῷ λόγῳ, «Ὑπὸ πολλῶν. ἄξιοι ϑαυμάξεσθῦαι, ὦ ἄνδρες Éxrvsc » ἐπαινεῖ γὰρ τοὺς τὰς πανηγύρεις συνάγοντας. Ἰσοχρατης δὲ ψέγει, ὅτι τὰς μὲν τῶν" σωμάτων ἀρετὰς δωρεαῖς ἐτίμησαν" τοῖς δ᾽ εὖ φρονοῦσιν, οὐδὲν ἄθλον ἐποίησαν. Kai à ἀπὸ συμξο: υλῆς, οἷον ὅτι δεῖ τοὺς ἀγαθοὺς τιμᾷν" διὸ καὶ αὑτὸς À peste in à ἐπαινεῖ" ἢ τοὺς τοιούτους, οἱ μή-τε εὐδοκιμοῦσι; μήτε ‘galet, ἀλλ ὅσοι ἀγαθοὶ ὄντες ἄδηλοι, ὥσπερ ἀλέξανδρος ὃ Πριάμου" οὗτος γὰρ συμϑδουλεύει. {τι d. ἐκ τῶν δικανιχῶν προ: τοῦτο δ᾽ de ἐκ τῶν πρὸς τὸν PNA πολλοῖς, ὥστε συγγνώμην ἔχεν" οἷ οἷον δαίρῖθει

dv δ᾽ ὅτε πάντα δέδασται. : δ: “ἢ Τὰ μὲν οὖν τῶν ἐπιδειχτιχῶν λόγων προοίμια, ἐκ τούτων" ἐξ΄ ἐπαίνου, ἐκ ψόγου, ἐκ προτροπῆς, ἐξ ἀποτροπῆς, ἐκ τῶν πρὸς ΄ τὸν ἀχροσίήν. Δεῖ δὲ ἢ ξένα, ἣ οἰχεῖα εἶναι τὰ ἐνδύόσιμα | τῷ λόγῳ.

RE «ἀνιῶν τ σο ς κατὼ σιν - τὶ τς PES Ρ ἘΞ