CHAPITRE VII

Du plus et du moins dans le bon et dans l’utile.

$ I. Raisons de préférence tirées de la nature des biens.

Puisqu’on accorde souvent que deux choses sont utiles, mais qu'on dispute sur celle qui l’est d'avantage, nous devons dire

8 PHTOPIKH.

μείζονος ἀγαθοῦ, καὶ τοῦ μᾶλλον συμφέροντος. ἔστω δὴ ὑπερέχον μὲν, τοσοῦτον καὶ ἔτι" ὑπερεχόμενον δὲ, τὸ ἐνυπάρχον, Καὶ μεῖζον μὲν ἀεὶ καὶ πλεῖον πρὸς ἔλαττον " μέγα δὲ καὶ μικρὸν, καὶ πολὺ καὶ ὀλέγον, πρὸς τὸ τῶν πολλῶν μέγεθος " καὶ ὑπερέχον . , ᾽ LU 4 LL ᾿ν ᾿ , ï A 1 7, μὲν, τὸ μέγα" τὸ δὲ ἐλλεῖπον, μιχρόν " καὶ πολὺ καὶ ὀλίγου, “ n se τ , 3 , , » + CPE ὡσαύτως. Ἐπεὶ οὖν ἀγαθὸν λέγομεν, τό τε αὐτὸ. αὑτοῦ ἕνεκα, ἢ ᾿ Ju . ΄ 1 TT ᾿ ΣΝ τὰ »" 4 ῃ καὶ μὴ ἄλλου αἱρετόν" καὶ οὐ πάντα ἐφίεται" καὶ ὃ νοῦν ἂν καὶ # L »» LI , ᾿ ", 4 , ΕῚ φρόνησιν λαβόντα ἕλοιτο, καὶ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ φυλακτιχὸν, ἢ ὦ ἕπεται τὰ τοιαῦτα" τὸ δ᾽ οὗ ἕνεχα,, τὸ τέλος ἐστί" τέλος δ᾽ ἐστὶν, οὗ ἔνεκα τὰ ἄλλα" αὐτῷ δὲ ἀγαθὸν, τὸ πρὸς αὐτὸ ταῦτα , » , , 1: μ᾿ = ; , πεπονθός" avéyun, τά τε πλείω τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν ἐλαττόνων, συναριβυουμένου τοῦ ἑνὸς ἣ τῶν ἐλαττόνων, μεῖζον ἀγαθὸν εἶναι" ὑπερέχει γάρ" τὸ δὲ ἐνυπάρχον, ὑπερέχεται. Καὶ ἐὰν τὸ μέγιστον τοῦ μεγίστου ὑπερέχῃ, καὶ αὐτὰ αὐτῶν, καὶ ὅσα αὐτὰ αὐτῶν, καὶ τὸ μέγιστον τοῦ μεγίστου " οἷον, εἰ ὁ μέγιστος ἀνὴρ γυναικὸς τῆς μεγίστης μείζων, καὶ ὅλως οἱ ἄνδρες τῶν γυναικῶν » 3 ᾿Ξ " » ε »ν ΡΥ - ΡΥ 2 5) si "» > LU μείζους" καὶ εἰ οἱ ἄνδρες τῶν γυναιχῶν ὅλως μείζους, καὶ ἀνὴρ ὃ μέγιστος τῆς μεγίστης γυναικὸς μείζων " ἀνάλογον γὰρ ἔχονσιν ἀξ ὑπεροχαὶ τῶν γενῶν, καὶ τῶν μεγίστων ἐν

Β΄. Καὶ ὅταν τόδε μὲν τῷδε ἕπηται, ἐχεῖνο δὲ τούτῳ μή" » A à -» ὦ a D 4 > A, ES + ἕπεται € Ἢ τῷ AUX, Ἢ τῷ ἐφέξης, Ἢ τῇ OUVAUEL* ενυπᾶρ-