On montre encore, dans une vallee un

LIBER ECCLESIASTES. Cap. I, 17, 18; II, i— 13.

efFectus sum, et prascessi omnes sapientia, qui fuerunt ante me in Jerusalem : et mens mea contemplata est multa sapienter, et didici. 17. Dedique cor meum ut scirem prudentiam, atque doctrinam, erroresque et stultitiam : et agnovi quod in his quoque esset labor, et afflictio spiritus, 18. eo quod in multa sapientia multa sit indignatio : et qui addit scientiam, addit et laborem.

/?>: 'si^'M'mM'!^'. M M 'i^'. "^ ^. M 'M M "V. w. w. M M :<jn :<9

— :i:— CAPUT II. — :;--

In affluentia deliciarum, divitiarum, a^dificiorum, et in horum labore est vanitas et affliflio spiritus : dicit etiam quantiu sit vanitatis congregare future heredi, qui qualis futurus sit ignoratur.

^^ IXI ego in corde meo :

Vadam,et affluam deliciis, et fruar bonis. Et vidi quod hoc quoque esset va-

nitas. 2. Risum reputavi errorem et gaudio dixi : Quid frustra deciperis.? 3. Cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam, ut animum meum transferrem ad sapientiam, devitaremque stultitiam, donee viderem quid esset utile filiis hominum : quo facto opus est sub sole numero dierum vitas sus.

4. Magnificavi opera mea, asdificavi mihi domos, et plantavi vineas,