Et non poterant ad hasc respondere illi
y.-Dicebat autem et ad invitatos parabolam, intendens quomodo primes accubitus eligerent, dicens ad illos : 8. Cum invitatus fueris ad nuptias, non discumbas in primo loco, ne forte honoratior te sit invitatus ab illo, 9. et veniens is, qui te et ilium vocavit, dicat tibi : Da huic locum : et tunc incipias cum rubore
novissimum locum tenere. 10. Sed cum vocatus fueris, vade, recumbe in novissimo loco : ut, cum venerit qui te invitavit, dicat tibi : ''Amice, ascende superius. Tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus :
1 1. ''quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur: et qui se humiliat, exaltabitur.
12. Dicebat autem et ei, qui se invitaverat : ''Cum facis prandium, aut coenam, noli vocare amicos tuos, neque fratres tuos, neque cognatos, neque vicinos divites : ne forte te et ipsi reinvitent, et fiat tibi retributio.
13. Sed cum facis convivium, voca pauperes, debiles, claudos, et cascos :
14. et beatus eris, quia non habent retribuere tibi : retnbuetur enim tibi in resurrectione justorum.
15. H^c cum audisset quidam de simul discumbentibus, dixit illi :
Beatus, qui manducabit panem in regno Dei. 16. At ipse dixit ei :
'Homo quidam fecit coenam magnam, et vocavit multos. 17. Et misit servum suum hora coenas dicere invitatis ut venirent, quia jam parata sunt omnia, i 8. Et coeperunt simul omnes excusare. Primus dixit ei : Villam emi, et necesse habeo exire, et videre illam : rogo te habe me excusatum. 19. Et alter dixit :
Juga boum emi quinque, et eo probare ilia : rogo te habe me excusatum. 20. Et alius dixit : Uxorem duxi, et ideo non possum venire.
21. Et reversus servus nuntiavit hasc domino suo. Tunc iratus paterfamilias, dixit servo suo : Exi cito in plateas, et vicos civitatis : et pau-
de Celui qui est lui-meme doux et humble de amir. {Matih. xxiii, 12; Luc^ xviii, 14).
12. N^ invite Jii tes amis, etc. D'apres le genie de la langue hebraique, cette phrase signifie : nUnvite pas tiniquenient tes amis, etc., mais aiissi des pauvtes, etc. Com p. Matth. ix, 13. — Et ne te rendent, etc. Ainsi, ayant agi en vue d'une compensation terrestre, tu perdrais le droit a la retribution celeste. Comp. Matth. v, 46; vi, 1,2, 5.
14. La rcsurretlion des just es est la rcM/rrctlion de vie {Jean, v, 29J. Comp. 7'ob. ii, 2;
iv, 17. "A nos fetes, disait aussi Platon, nous devons inviter,nonpasnosamis,mais les pauvres et les miserables; s'ils ne peuvent nous recompenser, ils appelleront par leurs voeux des benedicftions sur nous." Phedre, 233.
15. Dit a Jesus : et cet homme, sans doute, ainsi que tous les Juifs, se croyait du n ombre de ces heureux.
16. Ungraud fepas{propr. souper,?jtir:MO'j): cette parabole est identique, pour le fond, avec celle de S. Matthieu, xxii, 2 sv., elle en differe par les details.
* Prov.
' Matth.