Eleva la voix et pleura : pleura tout haut

23. Monterent a nn endroit fort : David n'avait pas etd invite k accompagner Saiil h la cour; il comprit que le changement du

roi h. son cgard n'dtait que momentane, que la situation restait la meme.

CHAP. XXV

I. Samuel inoiirut dans le temps oii se passaient les faits rapportes ici. Depuis les jours de Moise et de Josue, aucun homme en Israel n'avait acquis plus de titre a la reconnaissance du peuple de Dieu ; aussi tout Israel s'assembla pour le pleurer, celebrer ses obseques. — Datis sa demei/re, won dans sa maison : les Juifs avaient horreur

LIBER PRIMUS REGUM. Cap. XXIV, 7—23; XXV, i, 2. 281

haec perciissit cor suum David, eo auod nbscidisset oram chlamvdis Saul. 7. Dixitque ad viros suos: Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum, quia christus Domini est. 8. Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat ccEpto itinere. 9. Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens :

Domine mi rex. Et respexit Saul post se: et inclinans se David pronus in terram, adoravit, 10. dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium, David quasrit malum adversum te.'' 11. Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim :Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est. 12. Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuas in manu mea : quoniam cum praescinderem summitatem chlamydis tuas, nolui extendere manum meam in te : animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te : tu autem insidiaris animas meas ut auferas eam. 13. Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te. 14. Sicut et in proverbio antiquo dicitur : ab iMPiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te. 15. Quern persequeris, rex Israel .'^ quem persequeris? canem mortuum persequeris, et pulicem unum. 16. Sit Do-

minus judex, et judicet inter me et te : et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.

1 7. Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul : Numquid vox hasc tua est fili mi David.' Et levavit Saul vocem suam, et flevit :

18. Dixitque ad David: Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona : ego autem reddidi tibi mala.

1 9. Et tu indicasti hodie quae feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me. 20. Ouis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona.? Sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.

21. Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israel : 22. jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei. 23. Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam : et David, et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.

— :>— CAPUT XXV. — -

Mortuus Samuel plangitur : David Nabal vidlum neganti mortem minatus, egregia Abigail oratione placatur, quam, mortuo Nabal, in connubium accipit, simul et Achinoam; Saul vero filiam Michol Phalti tradit.

ORTUUS " est autem Samuel, et congregatus est universus Israel, et planxerunt eum, et sepelierunt eum in domo sua in Ramatha. Consurgensque David descendit in desertum JPharan.