‹ La Sainte BibleChapitre 306 sur 735 · N' es-tu pas un honime vaillant : ironie · texte numérisé non relu

N' es-tu pas un honime vaillant : ironie

1 7. Est-ce ta voix : cela se passait pendant la nuit oil a la nuit tombante.

19. Si c'est I'esprit mauvais envoye par Jehovah en punition de ton peche (xvi, 1,14) qtci f excite contre moi. Dieu excite au mal en ce sens qu'il donne au pecheur I'occasion de satisfaire ses mauvais penchants, afin

LIBER PRIMUS REGUM. Cap. XXVI, 8—22.

Saul jacentem et dormientem in tentorio, et hastam fixam in terra ad caput ejus : Abner autem et populum dormientes in circuitu ejus.

8. Dixitque Abisai ad David : Conclusit Deus inimicum tuum hodie in manus tuas : nunc ergo perfodiam eum lancea in terra, semel,et secundo opus non erit. 9. Kt dixit David ad Abisai : Ne interficias eum : quis enim extendet manum suam in christum Domini, et innocens erit? 10, Et dixit David :Vivit Dominus, quia nisi Dominus percusserit eum, aut dies ejus venerit ut moriatur, aut in proelium descendens perierit : 1 1. propitius sit mihi Dominus ne extendam manum meam in christum Domini : nunc igitur tolle hastam, quas est ad caput ejus, et scyphum aquas, et abeamus.

i2.Tulit igitur David hastam, et scyphum aquae, qui erat ad caput Saul, et abierunt : et non erat quisquam, qui videret, et intelligeret, et evigilaret, sed omnes dormiebant, quia sopor Domini irruerat super eos,

13. Cumque transisset David ex adverso, et stetisset in vertice mentis de longe, et esset grande intervallum inter eos, 14, clamavit David ad populum,et ad Abner filium Ner, dicens : Nonne respondebis Abner? Et respondens Abner, ait :

Ouis es tu, qui clamas, et inquietas regem? 1 5. Et ait David ad Abner :

Numquid non vir tu es? et quis alius similis tui in Israel? quare ergo non

custodisti dominum tuum regem?

ingressusest enim unus de turba ut interficeret regem, dominum tuum.

16. Non est bonum hoc, quod fecisti : vivit Dominus, quoniam filii mortis estis vos, qui non custodistis dominum vestrum, christum Domini : nunc ergo vide ubi sit hasta regis, et ubi sit scyphus aquas, qui erat ad caput ejus.

17. Cognovit autem Saul vocem David, et dixit : Numquid vox hasc tua, fili mi David? Et ait David :

Vox mea, domine mi rex, 18. Et ait : Quam ob causam dominus meus persequitur servum suum?

Quid feci? aut quod est malum in manu mea? 19, Nunc ergo audi, oro, domine mi rex, verba servi tui : Si Dominus incitat te adversum me, odoretur sacrificium : si autem filii hominum, maledicti sunt in conspectu Domini : qui ejecerunt me hodie, ut non habitem in hereditate Domini, dicentes :

Vade, servi diis alienis. 20. *Et' nunc non effundatur sanguis meus in terram coram Domino : quia egressus est rex Israel ut quasrat pulicem unum, sicut persequitur perdix in montibus.

21. Et ait Saul : Peccavi, revertere fili mi David : nequaquam enim ultra tibi malefaciam, eo quod pretiosa fuerit anima mea in oculis tuis hodie : apparet enim quod stulte egerim, et ignoraverim multa nimis.

22. Et respondens David, ait : Ecce hasta regis : transeat unus de pueris

que le pecheur ou bien soit ramend h Dieu par les suites funestes de ses mauvaises actions, ou bien, s'il endurcit de plus en plus son coeur, qu'il devienne miir pour le cliatiment. — lyiuie offrxndc : offerte par qui.'' Par Saiil, pour obtenir de Dieu, avec le pardon de ses fautes, la delivrance de I'esprit mauvais. D'autres : par moi, David, pour obtenir, avec le pardon de mes fautes, le retour de la faveur divine. — QicHls soient, Vulg. lis sont, maiidils. — Ulia-itage de Jehovah^ la terre de Chanaan avec toutes les benedi<5\ions que Dieu lui a promises. En disant, par leur conduite a mon egard : Cesse d'appartenir au peuple de Dieu, et

va-t'en chez les paiens. Ce langage suppose la persuasion que Jehovah ne peut etre honore et servi qu'en Chanaan, dans le sanctuaire qui lui est consacre, parce que la seulement il se r^vele a son peuple et lui dispense ses graces.

20. Loin de la face; Vulg. devant la face, de Jehovah, sur une terre etrangere. — Le rot d^Lsrael poursuit, dans ma chetive personne, une proie indigne de lui, semblable au chasseur qui s'acharnerait apres une perdrix dans les montagnes, lorsqu"il pourrait plus facilement en atteindre des troupes entieres dans la plaine.

Page 1