‹ La Sainte BibleChapitre 365 sur 735 · Voile le visage t-Vi. signe de deuil : comp. XV · texte numérisé non relu

Voile le visage t-Vi. signe de deuil : comp. XV

5. De tes serviteurs, de tes guerners, qui s'attendaient ii un autre accueil.

LIBER SECUNDUS REGUM. Cap. XVIII, 33; XIX, i— 14. 369

malum. 23- Contristatus itaque rex, ascendit coenaculum portae, et flevit.

Et sic loquebatur, vadens : "Fili mi Absalom, Absalom fili mi : quis mihi tribuat ut ego moriar pro te, Absalom fill mi, fili mi Absalom.?

'M -ty. M'f^ w. 'M '^ M^ ^ ^- '^-M. •'^" ^ ?9:m^"^ ''^- '-^

— :i:- CAPUT XIX. — :i:—

David Joab verbis commotus cessat plangere Absalom, et suos conspiratores sibi reconcilial, et a viris Juda in Jerusalem reducitur, ac Semei veniam precanti ignoscit, et Miphiboseth recipit, jubens ut agros cum Siba dividat : valedicit ipsi Berzellai retinens secum Chamaam, Israel autem cum Juda pro Davide acriter contendit.

UNTIATUM est autem Joab quod rex fleret et lugeret filium suum : 2.Et

versa est victoria in lu-

ctum in die ilia omini populo : audivit enim populus in die ilia dici :

Dolet rex super filio suo. 3. Et declinavit populus in die ilia ingredi civitatem, quomodo declinare solet populus versus et fugiens de proelio.

4. Porro rex operuit caput suum, et clamabat voce magna : Fili mi Absalom, Absalom fili mi, fili mi. 5.1ngressus ergo Joab ad regem in domum, dixit : Confudisti hodie vultus omnium servorum tuorum, qui salvam fecerunt animam tuam, et animam filiorum tuorum, et filiarum tuarum, et animam uxorum tuarum, et animam concubinarum tuarum. 6. Diligis odientes te, et odio habes diligentes te : et ostendisti hodie quia non curas de ducibus tuis, et de servis tuis : et vere cognovi modo, quia si Absalom viveret,

et omnes nos occubuissemus, tunc placeret tibi. 7. Nunc igitur surge, et procede, et alloquens satisfac servis tuis : juro enim tibi per Dominum, quod si non exieris, ne unus quidem remansurus sit tecum nocte hac : et pejus erit hoc tibi, quam omnia mala, quag venerunt super te ab adolescentia tua usque in prassens. 8. Surrexit ergo rex et sedit in porta : et omni populo nuntiatum est quod rex sederet in porta : venitque universa multitudo coram rege : Israel autem fugit in tabernacula sua.

9. Omnis quoque populus certabat in cunctis tribubus Israel, dicens : Rex liberavit nos de manu inimicorum nostrorum, ipse salvavit nos de manu Philisthinorum :

et nunc fugit de terra propter Absalom. 10. Absalom autem, quem unximus super nos, mortuus est in bello : usquequo siletis, et non reducitis regem.?

T I . Rex vero David misit ad Sadoc, et Abiathar sacerdotes, dicens : L.oquimini ad majores natu Juda, dicentes : Cur venitis novissimi ad reducendum regem in domum suam.? (Sermo autem omnis Israel pervenerat ad regem in domo ejus.) 12. Fratres mei vos, os meum, et caro mea vos, quare novissimi reducitis regem.? 13. Et Amas^ dicite :

Nonne os meum, et caro mea es.? Hasc faciat mihi Deus, et hasc addat, si non magister militias fueris coram me omni tempore pro Joab.

14. Et inclinavit cor omnium virorum Juda, quasi viri unius : miseruntque ad regem, dicentes : Rever-

Page 1