Comp. Dan. \\, 4; Neh. ii
32. Sadoc, etc. : ces trois personnages reprdsentent le sacerdoce, le prophetisme et I'armee.
33. Les serviteurs^ ma garde, les Cerethiens et les Phelethiens, (II 5'rtw.,viii, 18), que commandaient Banaias. — Siir ma mule, non seulement pour I'honorer {listh. vi, 8 sv.), mais pour le designer comme son successeur aux yeux du peuple. C'est sousle regne de David que les Israelites paraissent avoir commence a se servir de chevaux et
de mules ; cette derniere monture semble encore reservee aux grands personnages (II Sam. xiii, 29; xviii, 9). — Gihon., vallee a rO. de Jerusalem, avec une source du meme nom alimentant deux bassins ou etangs, I'un superieur, auj. Berket Mamilta, a I'entree de la vallee d'Ennoin ; I'autre inferieur, auj. Birket es-Suttan, au S. O. de Sion. D'autres, rapprochant II Par. xxxii, 30 et xxxiii, 14, placent cette source dans la vallee du Cedron, et Tidentifient avec la source de Marie; d'autres regardent ce mot
LIBER TERTIUS REGUM. Cap. I, 30—48.
animam meam de omni angustia, 30. Ouia sicut juravi tibi per Dominum Deum Israel, dicens : Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit super solium meum pro me : sic faciam hodie. 31. Summissoque Bethsabee in terram vultu, adoravit regem, dicens : Vivat dominus mens David in asternum,
32. Dixit quoque rex David : Vocate mihi Sadoc sacerdotem, et Nathan prophetam, et Banaiam filium Joiadae. Qui cum ingressi fuissent coram rege, 23- dixit ad eos : Tollite vobiscum servos domini vestri, etimponiteSalomonem filium meum super mulam meam : et ducite eum in Gihon. 34. Et ungat eum ibi Sadoc sacerdos, et Nathan propheta in regem super Israel : et canetis buccina, atque dicetis : Vivat rex Salomon. 35. Et ascendetis post eum, et veniet, et sedebit super solium meum, et ipse regnabit pro me : illique prascipiam ut sit dux super Israel, et super Judam. 26- E-t respondit Banaias filius Joiadas, regi, dicens : Amen : sic loquatur Dominus Deus domini mei regis.
37. Quomodo fuit Dominus cum domino meo rege, sic sit cum Salomone, et sublimius faciat solium ejus a solio domini mei regis David.
38. Descendit ergo Sadoc sacerdos, et Nathan propheta, et Banaias filius Joiadas, et Cerethi, et Phelethi : et imposuerunt Salomonem super mulam regis David, et adduxerunt eum in Gihon. 39. Sumpsit-
que Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo, et unxit Salomonem :
et cecinerunt buccina, et dixit omnis populus : Vivat rex Salomon.
40. Et ascendit universa multitudo post eum, et populus canentium tibiis, et lastantium gaudio magno, et insonuit terra a clamore eorum.
41. Audivit autem Adonias, et omnes, qui invitati fuerant ab eo, jamque convivium finitum erat : sed et Joab, audita voce tubas, ait : Quid sibi vult clamor civitatis tumultuantis.? 42. Adhuc illo loquente, Jonathas filius Abiathar sacerdotis venit : cui dixit Adonias: Ingredere, quia vir fortis es, et bona nuntians, 43. Responditque Jonathas Adonias : Nequaquam : Dominus enim noster rex David regem constituit Salomonem : 44, Misitque cum eo Sadoc sacerdotem, et Nathan prophetam, et Banaiam filium Joiadas, et Cerethi, et Phelethi,et imposuerunteum super mulam regis. 45. Unxeruntque eum Sadoc sacerdos, et Nathan propheta regem in Gihon :
et ascenderunt inde laetantes, et insonuit civitas : hasc est vox, quam audistis. 46, Sed et Salomon sedet super solium regni. 47. Et ingressi servi regis benedixerunt domino nostro regi David, dicentes : Amplificet Deus nomen Salomonis super nomen tuum, et magnificet thronum ejus super thronum tuum.
Et adoravit rex in lectulo suo :
48. Et locutus est : Benedictus Dominus Deus Israel, qui dedit hodie
comme I'ancien norn de la vallee du Tyropceon, a I'E. de la ville.
35. ^ous reinonterez aprcs /«/, voiis le reconduirez sur le mont Sion. — Chef cf Israel et de Jiida, da royaume tout entier. Bien avant le schisme des dix tribus, la distinction A'Israt'l et de/uda existait dans le Iangage (II Sa/n. ii, 9; xix, 11). David lui-meme pendant 7 ans n'avait regne que sur Juda.
36. Qii\iinsi Pordnnne Jehovah : qu'il ratiiie ce que David vient de commander.
39. Da?ts le tabernacle provisoire, que David avait dressd sur le mont Sion pour y recevoir I'archeCII Sam. vi, 17). — La corne
d^huile, I'huile de consecration {Exod. xxx, 22 sv.), renfermee dans un vase en corne.
40. Monta de Gihon h. la cite de David. — Retentissait, litt. se fendait^ eclatait : expression hyperbolique.
42. Porteiir de bonnes nouvelles : Adonias cherche a se rassurer. Comp. II Sam., xv, 36; xvii, 17.