Jonathas dit donc à David : Va

stabilieris tu noque regnum tuum. Itaque jara nunc mitte, et adduc eura ad me, quia filius mortis est.

32. Respondens autem Jonathas Sauli patri suo, ait : Quare morietur? Quid fecit?

33. Et arripuit Saul lanceam ut percuteret eum. Et intellexit Jonathas quod definitum esset a pâtre suo ut interficeret David.

34. Surrexit ergo Jonathas a mensa in ira furoris, et non comedit in die calendarum secunda panem ; contristatus est enim super David, eo quod confudisset eum pater suus.

35. Cumque illuxisset mane, venit Jonathas in agrum juxta placitum David, et puer parvulus eum eo,

36. et ait ad puerum suum : Vade, et affer mihi sagittas quas ego jacio. Cumque puer cucurrisset, jecit aliam sagittam trans puerum.

37. Venit itaque puer ad locura jaculi quod miserat Jonathas ; et clamavit Jonathas post tergum pueri, et ait :

Ecce ibi est sagitta porro ultra te.

38. Clamavitque iterum Jonathas post tergum pueri , dicens : Festina velociter, ne steteris. CoUegit autem puer Jonathse sagittas, et attulit ad dominum suum ,

39. et quid ageretur penitus ignorabat; tantummodo enim Jonathas et David rem noverant.

40. Dédit ergo Jonathas arma sua puero , et dixit ei : Vade , et def er in civitatem.

4L Cumque abiisset puer, suri'exft David de loco, qui vergebat ad austrum ; et cadens pronus in terram, adoravit tertio ; et osculantes se alterutrum fleverunt pariter, David autem amplius.