Filios autem tuos nec dracfnuin

venenatorum vicerunt dentés ; mi-;ericordia enim tua adveniens sanabat illos.

11. In memoria enim sermonum tuorum examinabantur, et velociter salvabantur, ne in altam incidentes oblivionem, non possent tuo uti adjutorio.

12. Etenim neque herba, neque malagraa sanavit eos ; sed tuus, Domine, sermo, qui sanat omnia.

13. Tu es enim, Domine, qui vitse et mortis habes potestatem, et deducis ad portas mortis, et reducis.

14. Homo autem occidit quidem per malitiam , et cum exierit spiritus, non revertetur, nec revocabit aniinam quae recepta est.