‹ La Sainte EucharistieChapitre 88 sur 169 · MÊME ÉPOQUE · texte numérisé non relu

MÊME ÉPOQUE

(^lucro otinm si jjost illusionem qiue per soiniiium solot accidere, vel corpus Doinini quilibnl accipere valeai:, vel si sacerdos sit, sacra inystoria celcbrare. (S. AUGUST. Anfjlt)ntm cjjisc, Inlcrmfjdlionc XI (vixil nniio .W7.)

Dum sancla solemriia ad inemoriam S. Martini af^'crPiiUir, oblalis super allare sacris munerihus, najalcriofuie eorporia ri sfiiif/uùiis C/iristi palla ex more cooperlo, liomo (juidam lîonulphus noxnine, diruplo ejus conlracli poplilis corio, pedem exlcndit incolumem. (S. Greiiou. Turonens., lilj. II miracul. li. Martini, cap. xxv (vixit anno fJ90.)

PREUVES DE LA PRÉSENCE DE JÉSUS-CHRIST DANS l'eUCIIARISTIE. 433

« d'un si grand sacrifice, et il portait en lui la ressemblance de « notre Seigneur et Sauveur Jésus-Christ, le prêtre éternel à « qui sont adressées ces paroles : Vous êtes prêtre pour V éternité, « selon r ordre de Melchisédech.

<f II est donc enjoint aux chrétiens de célébrer ce sacrifice, main- « tenant que Ton a cessé d'immoler les victimes judaïques comme (i il était ordonné de le faire sous la Loi ancienne, au temps de la « servitude. »

Le saint docteur dit ensuite que Notre-Seigneur accomplit le sacrifice eucharistique vers le soir, et que les apôtres ne communièrent pas à jeun, parce qu'il était nécessaire de manger d'abord la pàque figurative à laquelle l'institution de l'Eucharistie mettait fin, et de passer de l'image à la réalité. iMais depuis, l'usage s'est répandu par toute l'Église de recevoir à jeun le corps et le sang de Jésus-Christ, par respect pour un si grand sacrement. Les apôtres ont voulu que le corps de Notre-Seigneur entrât le premier dans la bouche du chrétien. Car, ajoute-t-il : « Le pain que nous rompons « c'est le corps de Jésus-Christ, qui a dit : Je suis le pain de vie « descendu du ciel ; et le vin c'est le sang du même Jésus-Christ. « Ces deux éléments visibles, le pain et le vin sanctifiés par le <r Saint-Esprit, deviennent le sacrement du divin corps '. »

•1. Sacrificium autem quod a chrislianis Deo offertur, primimi Christus Dominus noster et magister inslituit, quando commendavit Apostolis corpus et sangumem suum, priusquam traderetur, sicut legitur in Evangelio : Accepit, inquit, Jeaus panem et callcem, et henedicens dédit eis. Quodquidem sacramentum Melchisédech rex Salem figuraliter in typum corporis et sanguinis Christi primas oljtulit, primusque niysterium tanli sacritîcii imaginarie idem expressif, prœferens similitudinem Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi, sacerdotis œterni, ad quem dicitur : Tu es sacerdos in œternum secundum ordinem Melchisédech. Hoc ergo sacrificium christianis celehrare prœccptum est, re-, lictis ac finitis Judaicis victimis, quse in servitute veteris populi celebrari imperatce sunt. — Hoc itaque fit a nobis quod pro nobis ipse Dominus fecif, quod non mane sed postea, nam in vesperum obtulit. Sic enim Christus oportebat id implere circa vesperam diei, ut Dominus ipsa hora sacrificii ostenderet vesperam mundi. Proinde aulem non communicarunt jejuni Apostoli, quia necesse erat ut Pascha illud typicum antea imjjleretur, et sic denuo ad verum Paschœ sacramentum transirent. Hoc enim mysterium tune faclum est, quod primum Discipuli corpus et saw/uinem Domini nostri, non acceperunt jejuni. ab universa autem Ecclesia nunc a jejunis semper accipilur. Sic enim placuil Spiritui sanclo per Ajjostolos, ut in honore tanti sacramenli in os christiani jejuni prius Dominicutu corpus intraret quam cœteri cibi. Kt ideo per universum orbem, mos iste scrvalur. — Panis enim quem frangimus corpus Christi est, (pii dicit : Ef/o sum jianis virus fpii de cœlo desccn((i. \'inum autem san guis ejus est. Hœc autem duo sunt visibilia, sanctificata tamen per Spiritum

Page 1