Copia cedulæ donationis magistri nostri Guillelmi
Pomier.
« Ego Guillelmus Pomier, magister in theologia, curatus ecclesiæ parochialis Beatissimi Germani Veteris in Civitate Parisiensi : confiteor legasse et dedisse, lego et do per testamentum meum magistris, bursariis et consociis collegii Sorbonæ, sermones Jordani in duobus voluminibus scriptis in pergameno, quorum primum volumen incipit a dominica prima Adventus usque ad Paschas, et secundum volumen incipit a festo Paschæ usque ad Adventum Domini. Item, eidem collegio legavi per dictum testamentum meum sermones de Voragine, scriptos etiam in pergameno, in uno volumine, in quo continentur sermones dominicales totius anni et etiam sermones festorum nonnullorum per annum. Quos libros sive quæ volumina volo et ordino quod affigantur in catenis in libraria ; et non poterunt nec debebunt in posterum vendere sive alienare præfata volumina et dictos libros, sed manebunt in libraria, servientes communitati et hiis omnibus qui indigebunt, retento tamen usu dum vita mihi erit comes. Et poterunt dicti hursarii et magistri, post obitum meum, repetere ab executoribus meis præfatos libros tanquam suos et dicto . collegio pertinentes.
« In cujus rei testimonium, signetum meum manuale, cum sigillo præfatæ curæ meæ, huic cedulæ apposui.
« Anno Domini 145%, die vicesima sexta mensis septembris.
« Signata est G. Pomier. »
(Regesta priorum Sorbonæ, p. 81.)
Dix ans après, un ancien socius, Jean Tinctor, chanoine de Tournai et professeur au collége de Cologne!, légua à la Sorbonne plusieurs ouvrages. On lit à la fin de l’un d’entre eux qui est aujourd’hui à la Bibliothèque nationale: « Iste liber est pauperum magistro- « rum et scholarium collegij Sorbone in theoa logica facultate Parisius studentium, ex « legato magistri Johannis Tinctoris, Colonien- « sis, et quondam socij hujus domus de Sor- « bona*. »
Dans l'intervalle de ces deux donations, Luc Desmoulins* (Zucas de Molendinis), Reginald du Brule*, Jean Chenart5 et Guillaume Fichet® s'étaient succédé comme bibliothécaires. Ce dernier fut remplacé en mars 1471 par Jean de Lapierre (Johannes Lapidanus, Lapideus ou de Lapide)', qui avait rempli précé-