Prudence, Peristeplianon, 11, v
INTnODUCTION. XVII
un supplice en rapport avec son nom, 'Iktoàuto; : il périra traîné par des chevaux furieux * :
... Celsum subito ante tribunal
0/fertur senior nexibus implicitiis.
Stipati circum juvenes clamore freniebant
Ipsum ChristicoUs esse caput populis, Si foret exstinctuni propere caput, omnia vulgi
Pectora romanis sponte sacranda deis.
Insolitum leti poscunt genus, et nof^apoenae
Intenta, exemplo quo trépident alii.
nie supinata residens cerçice : Quis, inquil,
DiciturP Adfirmant dicier HIPPOLYTVM.
Ergo sit Hippolytus, quatiat turbetque jugales,
Intereatque feris dilaceratus equis.
Après une description brillante du martyre, le récit des obsèques nous transporte à Rome, au cimetière d'Hippolyte : Prudence décrit avec la précision d'un archéologue la crypte 2, retrouvée de nos jours par MM. Armellini et Marucchi ^.
Metando eligitur tumulo locus : Ostia linquunt,
Roma placet, sanctos quae teneat cineres. Haud procul extremo culta ad pomeria vallo,
Mersa latebrosis crypta patet foveis.
Hujus in occursum gradibus via prona reflexis
Ire per anfractus luce latente docet.
Primas namque fores summo tenus intrat hiatu,
Illustra tque dies limina vestibuU.
Inde ubi progressa facili nigrescere visa est
Nox obscura, loci per specus ambiguum, Occurrunt caesis immissa foramina tectis,
Quae jaciunt claros antra super radios.
Quamlibet ancipites texant hinc înde recessus,
Arta sub umbrosis atria porticibus.