PRINCIPALES EDITIONS ET TRADUCTIONS
Henricus Canisius, Lecliones aniiquae, t. I, Lugduni Batavorum,
1001, p. 154 sqq -.Liber generalionis. (Anonyme, traduit de la Chronique
d'Hippolyte.) Scaliger, Thésaurus lemporum, Eusebii, Lugduni Batavorum, 1606,
p. 44-70 : Excepta ulilissima ex priore libido chronologico Eusebii
Africano et aliis, laline conversa ab homine barbaro inepto hellenismi
et laiinilatis imperilissimo. (Également traduit de la Chronique d'Hippolyte.) Marquardus Gudius, 'Iutto/.jtou £7r'.a7.ô::o\j xal iJ.otpTUDo; \n6oz\.l:^ Tiepl
-où 'Av-'.ypiffTO'j £■/. -rôjv àyîwv rpxrdiv, ex. duobus mss. codd. nunc primum
edidit. Luteliae Parisiorura, 1661.
Fr. Combefis, 0. P., Bibliolhecae Graecorum Palrum Auclarium novis-
simum, Parisiis, 1672, p. 26-63, Hippolyti episcopi et marlyris Demons-
iralio de Christo et Aniichrislo ; — De Susanna (texte et traduction
latine).
Gronovius, Thésaurus antiquitatum, t. X, Lugduni Batavorum, 1701,
(premier livre des Philosophumena, sous le nom d'Origène). Jo. Albertus Fabricius, .S'. Hippolyii episcopi et marlyris opéra,
graece et laline. Hamburgi, 1716-1718, 2 fol. (édition d'ensemble, ne
comprenani pas les Philosophumena).
Carolus Delarue, 0. S. B., Origenis o-pera ornnia graece et laline, t. 1,
Paris, 1733 (réédite le premier livre des Philosophumena). Joann.es Iriarte, Piegiae Bibliolheca Malritensis codices graeci manus-
cripli, vol. 1, Jlatriti 1769 (p. 480-499 : 'AvwvjpLoy iTaSiao-noç t?/î fjLeyâXr,;
0a).â(7(7Yi;).
Emm. Miller, Origenis Philosophumena, sive omnium haeresium refu-
lalio. E codice Parisino nunc primum edidit. Oxonii, 1851. Carolus Mueller, Geographi graeci minores, t. I, Paris, 1855 (p. 456-
i514 : 'Av(i)vj[j.oy £Taûta(T[jLÔç ïj-coi liepinXoy; Tr,ç (jLeycxXri; Ga/.âac»-/;;). Migne, Palrologiac graecae, t. X, Paris, 1857. S. Ilippolylus Portuensis.
(Suit ordinairement Fabricius.) P. A. de Lagarde, Hippolyti Romani quae feruntur omnia graece.
Lipsiae et Londini, 1858, in-8. (Ne comprend pas les Philosophumena.
Travail méritoire, un peu hàtif.) Id. — Analecla syriaca, Lipsiae et Londini, 1858, 8°, p. 79-91; Ad
analecta syriaca appendix, ibid., 1858, 8°. Id. — Materialien zur Krilik und Geschichte des Pentateuchs
Leipzig, 1867, lleft 2.
Duncker et Schneide-win, 5. Hipjjolyti episcopi et marlyris Refu-
tationis omnium haeresium libri decem. Piecensuerunt, latine verterunt,
Gottingae, 1859, 8°.
INTRODUCTION. LUI
Migne. Palrolofjiae graccac, 1. XVI, 3. Paris, 18G0. Origenis Philosophit-
iiicna. sive omnium haeresium refutatio. (Reproduit Duncicer et Sclniei-
di'w iii\ Patricius Cruice, Philosophumena sive /lacresium oinnium refulalio
(Ipus Oi'igeui adsoriptum. Recensuit, latine vertit, etc. Parisiis, ItiGO, 8", O. Bardenhewer. Des hciligen Ilippolylits von Rom Kommcnlar zuui
Buc/te Ihviicl. Ein littoriirgeschichti. Versiich, Frciburg i. B., 1877, 8». Hermannus Diels, Doxographi graeci, Berolini, 1879, grand in-8'',
p. I44-15t'p; 5oo-iJ7<' (premier livre dos Philosophumena). J.-B. cardinalis Pitra, Analccla sacra; t. IV, Parisiis. 1883, 4% p. 36-70;
306-337, Fragmenta S. Ilippolyti, edidit Paulinus Martinus. Id. — t. II, Parisiis, 1884, p. 218-28-1, Fragmenta S. Hippolyli.
B. rEùjpYKxSii;. dans 'Exx)T,(7!affTty.r, à^eeia, 15 et 31 mai 1885, 31 juillet et 15 août 1886, Ilepl ôpâocw; toO npotfriTou Aavir,),.
J. Gwynn, Bippolylus ami his heads against C'aius, dans Hermathena, 0, p. i;'.i7-418 (1888); Hippolytus on S. Matlhew, 24, 15-22, dans Hermathena, 7, p. 137-150 (189(t).
Ad. Harnack, Die Gwynnsehen Kaius-und Hippolytus Fragmente, dans Texte und i'ntersuchungen, 6, 3, Leipzig, 1890, p. 121-133.
E. Bratke, Das neuentdeckle vicrte Buch des Daniel- Kommentar s von Hippolytus, Bonn, 1891, 8° (d'après Georgiadès).
Th. Mommsen, Monumenta Germaniae historica, Auclores antiquissim.i, t. IX. Chronica minora saec. iv, v, vi, vn, Berolini, 1892, p. 78-140.
C. Frick. Chronica minora collegit et emendavit, ' Lipsiae, 1892, p. v-ccxxvi. 1-111, 1S4-371.
G. Nath. Bon-wetsch und Hans Achelis, Hippolytus Werke, Erster Band, Exegelische und homilelische Schriften, Leipzig, 1897, grand in-8°, — A compléter par les ouvrages suivants :
N. Bonwetsch, Studien zu den Kommentaren Hippolyts zum Bûche Daniel und Hohen Liede, dans Texte und Untersuchungen, Neice Folge, 1 {= iti), 2, Leipzig, 1897.
H. Achelis, Hippolytstudien, dans Texte und i'ntersuchungen, N. F. 1. (= iGj, 4, Leipzig, 1897.
K. Holl, Fragmente vornicûnischen Kirchenviller aus den Sacra Parallela, dans Texte und Untersuchungen, N. F. 5 (= 2U), 2, p. 137-143 (Fragment Adv. Graecos), Leipzig, 1899.
N. Marr : Texte und Untersuchungen in der armenisch-grusinischen Philologie, 3, St-Petersburg, 1901. {Commentaire du Cantique, texte grusinien et traduction russe).
N. Bon-wetsch, Hippolyts Kommentar zum Hohenlied, auf Grund von N. Marrs Ausgabe des grusinischen Textes, dans Texte und Untersuchungen, .V. F. 8 (= 23), 2% Leipzig, 1902.
N. Bon-wetsch, Drei georgisch erhaltene Schriftenvon Hippolytus : Der Segen Jaliobs, der Segen Moses, die Erzûhlung von David und Goliath, dans Texte und Untersuchungen, N. F. 11 (= 26), P, Leipzig, 1904.
Adolf Bauer, Die Chronik des Hippolytos im Malritensis graecus i2i, nebst einer Abhandlung ûber den Stadiasmus maris magni, von Otto Cuntz; Texte und Untersuchungen, Neue Folge, 14 (= 29), 1, Leipzig,
On rencontrera dans cet ouvrage un certain nombre d'abréviations, qui, pour la plupart, s'expliquent d'elles-mêmes. 11 suffira de signaler les suivantes :
P. G. Migne, Palrologie grecque.
P. L. ]\Iigne, Palrologie latine.
T. U. Texte und Unlersuchungen zur Geschichte der AUchrist-
lichen Literalur, herausgegeben von 0. von Gebhardt
und A. Harnack ; — NB\ = Neue Folge.
ACL Geschichte der Altchristlichen Lilleratur bis Eusebius,
von Adolf Harnack. Leipzig, 1893-1904, 4, in-8". AKL Geschichte der AUkirchlichen Lilteratur, \on Otto Bar-
denhewer, Freiburg i. B., t. I, 1902; t. II, 1903.