Enfantement du Verbe dans l'acte de la création
Justin, i Ap. (') : 'O oï ïtôç, ô Aôyo; Ttpb tûv 7to'.ï](j.àTa)v y.ai auvwv xai Y£vv«î)(jL£vo; ore Ti^v àpxr,v ot' a-jTO-j TîivTtt EXTtae xai £x6(tj;.y;o-£...
Ilippolyt., adv. Xoel. Kl : "Ov A6yov ê/Tw £v éaviTÔ), àôpatôv xt ovTa 1(0 xTiî^ojic'vw xôafxtp, ôpatôv Ttotîï, TipoTÉpav ©(ovr|V lyÔeyYÔnevo; xaî çà); èx çMTÔ; ys,\^{ù\, Ttpor/xev t^ xTtorsi Kû-
piOV, TÔV ïôtOV VOÙV, ftÙTW [iÔVW TtpÔXcpOV
ôpaTov ôvTa, tw oi yivojxÉvcj) xoafjiw àôpaxov ôvTa, opaTÔv uoiiC ÔTttoç ôtà toù çavr,vat lowv ô x6(î(ao;, awô^vai ô'jvrjÔrj. • — 11. Kat outm; iraptaTaTO aù-cw ixepo;. "ExEpov ôè ^sytov, oO ô-jo Geoùç ).E'yw, à>.X' (I)ç çôi; Ix çwtôç ri vowp èx
Adv. Prax. 7 : Tune ij^itiir otiain ipso Sormo sp(^cii'iii (>t oniatuni siium suinit.sonuiu et vocein, cum dicit Dons : Fiat lux. Ilacc est nativitas poi'l'octa Sormoiiis, dum ox 1)('0 |)roceilit ; couditus ab eo prinuiiii ad cogilatum in nomine So- ])hiat< (Prov. 8,-22) : Dominus condiilit nie iuitium viarum. Dehinc gonoratus ad ofloctum : Cum pararet caolum, aderani illi simul. Exinde ouni Patrem • sibi faciens de quo procodondo Filius factus est, primo.û;enitus{Col. 1, 15) utante omnla jionitus, et unigenitus (1 Joan. 4, il), ut solus ex Deo genitus; propric de A-uIva cordis ipsius, secundum quod Pater ipse testatur (Ps. 44, 1) : Eructavit cor nieum Sernionem optimum. Ad quem deinceps gaudens pi-oinde gaudentem in persona illius (Ps. 2, 7) : Filius meus es tu, ego hodie genui te. Et (Ps. 109, 3) : Ante luciferum genui te. Sic et Filius ex sua persona pi'oiitetur Patrem in nomine Sophiae : Dominus condidit me initium Aiarum in opéra sua.
1. Les (■(litions portent ici parem. Nous n'hésitons pas à lire palrem, car la parité n'est nullement en cause, mais bien la paternité. D'ailleurs ces mots : parem sibi faciens ])ourraient sans doute avoir un sens si le Père était sujet et le Fils régime; ils n'en ont pas si l'on renverse les termes. La pensée est ici exactement la même que Prax. 10 : Paier Filium f'acll et Patrem Filius; et Herm. 3 : Fuitautem tempus cum et deliclum et Filius non fuit, quodjudicem et qui Patrem Donànum faceret. — Cette leçon nous avait paru nécessaire. M. Emile Kroymann veut bien nous écrire qu'il l'a rencontrée dans l'excellent codex Montispessulanus (xf s.) et dans le Florcntinus. On la trouvera dans son édition de Tertullien, où il restitue ainsi ce passage exinde eum Patrem sibi faciens de quo procedendo (nascltur), Filius factus est.