‹ La théorie platonicienne des idées et des nombres d'aprés Aristote. Étude historique et critiqueChapitre 147 sur 397 · Cf. 8 244 et n. 466. ae ὥσπερ χαὶ τὸ τοὺς λέγοντας · texte numérisé non relu

Cf. 8 244 et n. 466. ae ὥσπερ χαὶ τὸ τοὺς λέγοντας

1. Simp. θ42, 30-643, 4 : θέσις δέ ἐστ: αὐτοὺς ψε ύδεσθαι ἀληθεύειν, διὰ τὸ πάνυ παράδοξος χαὶ ἀναπόδειχτος ὑπόληψις, θαρρεῖν ὡς ἀληθέσι ταῖς ἑαυτῶν ἀρχαῖς ὡς τὸ πάντας ἀλη every τοὺς ὁτιοῦν λέ- κχαὶ παντὸς ἀτόπου νομίζειν ἀτοπώτερον γοντας * οὗτοι δέ, φησίν, πᾶν τὸ συμ- τὸ μὴ φυλάττειν ταύτας.

7 ns 2 dE RE με

Page 1